ಸಖೀ,

"ನೀನೆಂದೂ ಇಂತಿದ್ದವಳಲ್ಲ,
ಸುಮ್ಮನಂತೂ ಇದ್ದವಳೇ ಅಲ್ಲ;
ಏಕೆ ಹೇಳು ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಮೌನ?
ಎನ್ನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಲೆಳಸದೆ ನಿನ್ನ ಮನ?

ನನ್ನೀ ಒಂಟಿ ಜೀವಕೆ ನಿನ್ನ ಸವಿ ನುಡಿಗಳೇ
ಆಸರೆಯಾಗಿದ್ದವೆಂದು ನೀನು ಬಲ್ಲೆ,
ಆದರೆ, ಇಂದು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡು ಮೂಲೆ
ಹಿಡಿದು ತೆಪ್ಪಗೇ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲೆ?

ಮರಳುಗಾಡಿನಲಿ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ
ಕಂಡು ಬರುವ ಓಯಸಿಸ್‌ನಂತೆ,
ನನ್ನೀ ನಿರ್ಜೀವ ಬಾಳಿನಲಿ ನೀನು
ಜೀವ ತುಂಬೋ ಸಂಜೀವಿನಿಯಂತೆ;

ತಪ್ಪು ನನ್ನದೇನಿಲ್ಲವೆಂಬುದ ಅರಿತು,
ಮುನಿಸ ಮರೆತು, ಮೌನವ ಮುರಿದು ಬಿಡು,
ಹೆಚ್ಚಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಂದೆರಡು ಸವಿ ಮಾತ
ನನ್ನೀ ಕಿವಿಗಳಲಿ ಮುದದಿಂದ ಆಡಿ ಬಿಡು;"

ಅಂತ ಹೀಗೆಲ್ಲ ನಾನಿಂದು ಅನ್ನುತಿರುವುದು
ನಿಜವಾಗಿ ಅಲ್ಲ ಸಖೀ, ನಿನ್ನೊಡನೆ,
ಅದೆಲ್ಲಾ, ಈಗ್ಗೆ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಕೆಟ್ಟು
ತೆಪ್ಪಗಾಗಿರುವ ನನ್ನೀ ಫೋನಿನೊಡನೆ!
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*