ಕೊನೆ ಬೆಂಚಿನ ಪ್ರಭುಗಳು(ಲಾರ್ಡ್ಸ್ ಆಫ್ ಲಾಸ್ಟ್ ಬೆಂಚ್)

ಕವನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ನೀವು ಬರೆದಿರುವ ಕವನವನ್ನು ಅಥವ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನ ಮೊದಲ ಬೆಂಚಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿ. ನಾವು ಕಡೆಯ ಬೆಂಚ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂತ್ಕೊಬೇಕಿತ್ತು ಅಂತ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿದುಕೊಳ್ತಾರೆ. ಪಾಪ ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದು ದಿನ ಅಂದುಕೊಳ್ಳ ಬದಲು ಈಗಲೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಲಿ:) ಕಮಲ

ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಕಡೆಯ ಬೆಂಚಿನ ಕಡೆಗೆ ಧ್ಯಾನ ಇರುತ್ತದೆ. ಸ್ಟೇಜ್ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರಾದ್ದರಿಂದ ಕಡೆಯ ಬೆಂಚಿನ ಹುಡುಗರು ಮೇಷ್ಟ್ರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವುದು ಸುಲಭ. ಮುಂದಿನ ಬೆಂಚ್ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವುದು ಮುಂದಿನ ಬೆಂಚ್ ನಲ್ಲಿ ಸುಲಭ. ನಾನು ನಿದ್ದೆ ಬಂದಾಗೆಲ್ಲ ಮೊದಲ ಬೆಂಚ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮೇಷ್ಟ್ರ ಪಾಠ ಜೋಗುಳದ ಥರಾ ಕೇಳೋದು. ಈ ಟ್ರಿಕ್ ಲೆಕ್ಚರರ್ ಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಡಿ. ನಮ್ಮಂತಹ ಕುಂಭಕರ್ಣರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. :D ನಮ್ಮಂಥ ಎಲ್. ಎಲ್. ಬಿ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ (ನೀವು ಲೆಕ್ಚರರ್ ಆದ ಮೇಲೂ!) ;)

ದೃಶ್ಯ ನಮ್ಮ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ನನ್ನಿ :) ಕವನ ಚಂದ ಉಂಟು :) ನಾನು,ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ HOD Class ನಲ್ಲಿ saftey ಗೆ ಅಂತ ಮಧ್ಯ ಕೂರ್ತ ಇದ್ದೆ , "ಲಾರ್ಡ್ಸ್ ಆಫ್ ಲಾಸ್ಟ್ ಬೆಂಚ್" ಕಡೆಗೆ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ ಇರ್ತ ಇತ್ತು :) ರಾಕೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ :)

ಸೀನು: /* ಐದ್ನೇ ಸೆಮ್ಸೀಎಸ್ಕ್ಲಾಸು, ಆಪ್ರೇಟಿಂಗ್ಸಿಸ್ಟಂಸ್ಪೀರಿಯಡ್ಡು */ ಮೊದ್ಲ್ನೇ ಬೆಂಚ್ನಲ್ಲಿ ಗೂಬೆಒಂದು ಮಲ್ಗಿದೆ. ಮೇಡಮ್ಬಂದು ಹೇಳ್ತಾರೆ, "ರಾಘವನ್, ವೇಕಪ್. ಟೈಮ್ ಫಾರ್ ನೆಕ್ಸ್ಟ್ಕ್ಲಾಸ್"; ಹೇಳ್ಬಿಟ್ಟ್ತಿರ್ಗ್ನೋಡ್ದೇ ಹೊರ್ಡ್ತಾರೆ. ಗೂಬೆ ಕಣ್ಪಿಳ್ಪಿಳೀಂತಾ ಬಿಟ್ಟ್ಕೊಂಡೇನಾಯ್ತೂಂತ್ನೋಡ್ತಾ ಇದೆ. ಪಕ್ಕ್ದೋನು, "ಮಗಾ, ಕ್ಲಾಸ್ಮುಗೀತು, ನಡೀ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ಗೆ, ಒಂದ್ರೌನ್ಡ್ಫ್ಯೂಯೆಲ್ಲೇರ್ಸ್ಕೊಂಡ್ಬರಾಣಾ". ಇಂತಾ ಕತೆಗಳಾದ್ಮೇಲಿಂದಾ ನಾನ್ಕ್ಲಾಸಟ್ಟೆಂಡ್ಮಾಡೋದ್ಕಡ್ಮೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಸೋ, ಮುಂದಿನ್ಬೆಂಚು/ಕೊನೇಬೆಂಚು ಸಮಸ್ಯೆ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ. ಬಂದಾಗ ನಾಕ್ನೇದೋ/ಮೂರ್ನೇದೋ ಬೆಂಚ್ನಲ್ಲ್ಕೂತ್ಚಿತ್ರಗೀಚೋದು/ಇನ್ನೇನಾದ್ರೂ ಬರ್ಯೋದೇ ಕತೆ. /* ಲ್ಯಾಬು,ಮನೆ ಇಲ್ಲ ರೀಡಿಂಗ್ರೂಮು, ಇವಿಷ್ಟೇ ಆಗೋಗಿತ್ತು ನನ್ಪ್ರಪಂಚಾ.. */ ಕಾಲೇಜ್ಕತೆಗಳೋ .. ರಾಮ್ರಾಮಾ ... ನೆನ್ಸ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಸಮಾ ನಗೂ ಬರತ್ತೀಗಾ ... :)