ಸಖೀ,
ಆ ದೇವರು ಬಂದು,
ನನ್ನೆದುರಲಿ ನಿಂದು,
ವರ ಬೇಡಿಕೋ ಎಂದಾಗ,
ನಿನ್ನನೇ ಬೇಡಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡೆ,
ಜೊತೆಗೆ, ಬೇಕಾದಷ್ಟು
ಸಿರಿ ಸಂಪದವನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡೆ;
ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮನ
ಇಚ್ಚಿಸಿದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ವಿಹರಿಸಿ ಬಂದು,
ಬಯಸಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಗಡದ್ದಾಗಿ ತಿಂದು,
ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೇ
ಮಾತಾಡಿ ಕಳೆದೆ,
ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ
ನಿನ್ನ ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಯ
ಸುಖದ ಸೋಪಾನವೇರಿ
ಹಾಯಾಗಿ ನಿದ್ದೆಗಿಳಿದೆ.
ಮುಂಜಾನೆ,
ನನ್ನಾಕೆ ಕೂಗಿ ಎಬ್ಬಿಸಿದಾಗ,
ನಾನಂದುಕೊಂಡೆ
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕನಸಲ್ಲೇ
ನಡೆದುದಕೆ ಚೆನ್ನಾಯ್ತೆಂದು,
ಅಲ್ಲಾ, ಸಖೀ,
ನಂಬುತ್ತಿದ್ದಳೇ ನನ್ನಾಕೆ,
ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವರೇ
ನನಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನೆಂದು?
ಅನ್ನುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇ,
ಅವಳನ್ನು ಮರೆತು,
ನಾನಾಗಿಯೇ ನಿನ್ನನ್ನು
ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆಂದು?!
*-*-*-*-*-*-*