ಬೇಡಮ್ಮ ನನಗೂ ತೊಡಿಸಬೇಡ
ನೀನು, ಅಜ್ಜಿ , ಮುತ್ತಜ್ಜಿ ಎಲ್ಲರೂ ನೋವುಂಡು ತೊಟ್ಟ
ಸವೆದುಹೋದ ಅದೇ ಮೂಗುತಿಯನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ...
ಹೊಳಪು, ಹರಳುಗಳೇನೂ ಉಳಿದಿರದಿದ್ದರೂ,
ಭಾರ ಅದು ನನ್ನಿಂದಾಗದು
ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲ ಯಾಕೀ ಬಲವಂತ
ನಿನ್ನಲ್ಲೇಯಿರಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ , ನಿನ್ನಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಬಂಗಾರದ ಮೂಗುತಿ
ನಿನ್ನುಡುಗೊರೆ ತೊಟ್ಟು ನಾ ಬದುಕಲಾರೆ ನನ್ನಂತೆ
ಇರಬಹುದು, ಬದುಕಬಹುದು ನಿನ್ನಂತೆ, ಸತಿ- ಸಾವಿತ್ರಿಯಂತೆ
ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲ ನನಗದು, ಹೊರಿಸಬೇಡಮ್ಮ ಹೊರಲಾರದ ಹೊರೆ
ನಿನ್ನಮ್ಮನಂತೆ ನೀನೂ ಹೆದರಿ....
ತೊಡುವಾಗಲೂ, ತೊಟ್ಟ ನಂತರವೂ ನೋವು
ಇನ್ನು ಕಳಚಿಡುವ ಮಾತೇಯಿಲ್ಲ , ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಕಳಚಿದರೂ
ಎಂದಿಗೂ ಮಾಸದ ನನ್ನನ್ನೇ ಅಣಕಮಾಡುವ ಅದರ ಗುರುತು
ಅದಕ್ಕೇ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಈ ವಿನಂತಿ, ಬಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿಸಬೇಡಮ್ಮ...
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (5)