ನಿಮ್ಮ ಸಲಹೆಗಳು ಬೇಕಾಗಿತ್ತು...

ಬಹುಷಃ ಯಾರೂ ಸಲಹೆ ಕೊಡಲಾರರೆಂದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ - ನನ್ನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ-.

ಮನು.. ಇದು ನಿಮ್ಮದೆ ನೈಜ ಕಥೆಯಾಗಿದ್ದರೆ.. - ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಇನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ತ್ಯಾಗಿ, ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವನು ಅನ್ನುವ ಪಟ್ಟ ಸಿಗಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹಂಬಲ ನಿಮಗಿದ್ದರೆ ನೀವಿನ್ನು ಸಿನೇಮಾ/ಕಾದಂಬರಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸ್ವಾನುಕಂಪದಿಂದ ನರಳುವದರಿಂದ ನಷ್ಟ ನಿಮಗಯೇೆ ಹೊರತು ಬೇರೆಯವರಿಗಲ್ಲ. - ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿರಲಿ ಒಂದು ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಅಂತರ ಕಾದುಕೊಂಡೆ ಇರಬೇಕು. ಅತಿಯಾಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವುದು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗಾರರ ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ..ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಓಡಿಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವರಿಗೆ ಉಸಿರಾಡಲು ಜಾಗ ಬಿಡಿ. - ಸಹಾಯ ಎಂಬುದು ನೀವೇ ದಿನವೂ ಮೀನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಾರು ಮಾಡಿ ತಿನ್ನಿಸುವುದಲ್ಲ..ಬದಲಿಗೆ ಅವರ ಬದುಕನ್ನು ಅವರಾಗಿಯೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯವಾಗುವಂತೆ ಮೀನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು, ಸಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಲಿಸುವುದು. ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ದೂರ ಮಾಡುವುದು. - ನಿಮ್ಮದು ' ಸ್ವಪರಿಶ್ರಮ'ದಿಂದ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ಗೋಳಿನ ಕಥೆ!. ಗೋಳು, ಸ್ವಾನುಂಕಪದ ಕಥೆಗಳಿಗೆೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಗಿರಾಕಿಗಳು ಕಡಿಮೆ. ಇದು ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿದು, ರಾಮಾಯಣವಾಗಿ ನೀವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೂರ್ಖರು ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೇ ಈ ಕೂಪದಿಂದ ಹೊರಬನ್ನಿ. ಆ ಸ್ನೇಹಿತನ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ನಿಮಗೊಂದು ಬದುಕು, ಉಳಿದ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಮಾಡಲು/ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೆಲಸಗಳಿವೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಸಂತೋಷ ಕೊಡುವಂತಹ, ಜೀವನೋತ್ಸಾಹ ತುಂಬುವ ಸಂಗೀತ ಕೇಳಿ. 'ಇದು ಯಾರು ಬರೆದ ಕಥೆಯೋ..ನನಗಾಗಿ ಬಂದ ವ್ಯಥೆಯೋ~' ತರಹದ ಹಾಡುಗಳ ಹತ್ತಿರ ಸುಳಿಯಲೇ ಬೇಡಿ!. ಬರೆದಿದ್ದು ಕಠೋರವೆನಿಸಿದರೆ ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ. ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ನಿಮಗೆ :)

ಮನು, ಕಥೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ತಾವು, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಸುದೀರ್ಘ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನೇ ಬರೆಯಬಹುದು. ಕಥಾನಾಯಕ/ನಾಯಕಿ ಹೆಣ್ಣೋ ಗಂಡೊ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಅರಿಯದಿರುವ ನನಗೆ ಇಂತಹ ಏಕಮುಖವಾದ ಸಂವೇದನಾಭರಿತ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾ ಸಲಹೆ ನೀಡುವುದು ಕಷ್ಟವೇ! ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಇದೆಲ್ಲಾ ನಿಜವೇ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದಲ್ಲಿ: ನಾವು ಯಾರಿಗಾದರೂ ನೀಡಿದ ಐವತ್ತು ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಡದವರಿಗೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಾಲ ನೀಡದ ಅಥವಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡದ ಜನರೇ ತುಂಬಿರುವ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ಕೈಖಾಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವನಿಗೆ ಯಾವುದೋ ಉದ್ದೇಶಗಳಿರಬಹುದೆಂದು ಅನುಮಾನಪಡುತ್ತೇನೆ ನಾನು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅದು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸಹಾಯವಾಗಿದ್ದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಸಹಾಯ ಪಡೆದವರಿಂದ ನಾವು ಕೃತಜ್ಞತಾಭಾವವನ್ನೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಬಲಗೈ ಮಾಡಿದ ದಾನ ಎಡಗೈಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದಂತೆ. ತಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದೇ ಸಮಂಜಸವಲ್ಲ. -ಆಸು ಹೆಗ್ಡೆ