ಮಗನೆ

ಮೀಸೆ ಮೂಡಿದರು ಎಷ್ಟೆತ್ತರಕೆ ಬೆಳೆದರು ನೀನು ನನಗೆ ಮಗನೆ ಪ್ರಿಯಸತಿಯ ಪತಿಯಾದರು ಅಪ್ಪನಾದರು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಕಂಡರು ನಿನಗಿಹುದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಲುಮೆ -------------------------------- ಪ್ರೇಮ ಅವ್ರೆ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ನಾ ಒಂದು ಬರಹ ಬರೆದಿದ್ದೆ, ಅದನ್ನು ನೀವು ಓದಿರಬಹುದೇನೋ..!! .ಅಮ್ಮಾ: ನಾ ನಿನಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಮರೆತಿದ್ದೆ... | ಸಂಪದ - Sampada http://sampada.net/blog/%E0%B2%85%E0%B2%AE%E0%B3%8D%E0%B2%AE%E0%B2%BE-%E0%B2%A8%E0%B2%BE-%E0%B2%A8%E0%B2%BF%E0%B2%A8%E0%B2%97%E0%B3%86-%E0%B2%A7%E0%B2%A8%E0%B3%8D%E0%B2%AF%E0%B2%B5%E0%B2%BE%E0%B2%A6%E0%B2%97%E0%B2%B3%E0%B2%A8%E0%B3%8D%E0%B2%A8%E0%B3%81-%E0%B2%85%E0%B2%B0%E0%B3%8D%E0%B2%AA%E0%B2%BF%E0%B2%B8%E0%B2%B2%E0%B3%81-%E0%B2%AE%E0%B2%B0%E0%B3%86%E0%B2%A4%E0%B2%BF%E0%B2%A6%E0%B3%8D%E0%B2%A6%E0%B3%86/19/02/2012/35708 ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಬರಹ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಆ ಬರಹದ ಲಿಂಕ್ ಹಾಕಬೇಕು ಎನಿಸಿತು.. ಮಾತೃ ಹೃದಯದ ಅಂತರ್ಯದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ಎಲ್ಲ ಕಾಲ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆದಿರುವಿರಿ.. ನನ್ನಿ \|

ಪ್ರೇಮಾ ಅವರೆ, ನಿಮ್ಮ ಕವನ ಹಾಗೂ ಸಪ್ತಗಿರಿಯವರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಎರಡು ಗಾದೆ ಮಾತುಗಳು ನೆನಪಾದವು. "ಊರಿಗೆ ರಾಜನಾದರೂ ತಾಯಿಗೆ ಮಗನೇ!" ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಅಧಿಕಾರ ಬಂದ ಮೇಲೆ/ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ ಮರೆಯುವುದುಂಟು. ಅದೇ ರೀತಿ ನಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅನೇಕ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರುಗಳ ಮೇಲೆ ಬರಹ ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ. "ಮುತ್ತು ಕೊಡುವವಳು ಬಂದಾಗ ತುತ್ತು ಕೊಟ್ಟವಳನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡ" (ಇದೇ ಗಾದೆ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ತುತ್ತಾ...ಮುತ್ತಾ ಸಿನಿಮಾ ಕೂಡಾ ತೆಗೆದಿದ್ದಾರೆ). ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ಗಾದೆ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಗಾದೆ ಹೋಳೋಕೆ, ಬದನೆಕಾಯಿ ತಿಂಬೋಕೆ! ಅಲ್ಲವೆ. ಇದೇನೆ ಇರಲಿ, ತಾಯಿಯ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಕವನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.

"ಮೀಸೆ ಮೂಡಿದರು ಎಷ್ಟೆತ್ತರಕೆ ಬೆಳೆದರು ನೀನು ನನಗೆ ಮಗನೆ ಪ್ರಿಯಸತಿಯ ಪತಿಯಾದರು ಅಪ್ಪನಾದರು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಕಂಡರು ನಿನಗಿಹುದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಲುಮೆ ಆದರು ಸಂಸಾರದ ಹೊಣೆ ಕಾರ್ಯ ಕಲಾಪದಲಿ ತೊಡಗಿರಲು ಕಡೆಗಣಿಸದಿರು ಎನ್ನ ಬಾಳ ಅಂಚಿನಲಿ ಮನೆ ಮನದಲಿ ಇರಲಿ ಕೊಂಚ ಜಾಗ ಮೀಸಲಿರಿಸು ಒಂಚೂರು ಸಮಯ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿಸು ಬದುಕ ಕೊನೆಯ 　 ಮಾತೃತ್ವದ ಭಾವ ತುಂಬಿರಲು ಜೀವ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತುಟಿಮೀರೀತು ಹೊಸತನವು ತುಂಬದೆ ತುಳುಕೀತು ಸುಮ್ಮನೆ ಇರಬಹುದು ಮರೆವು ನನ್ನರಿವಿಗು ಪರೆಯು ಸಿಹಿಯೆನಿಸದು ಸಹಿಸಿಕೊ ಮಗನೆ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ ಒಮ್ಮೆ" ಮೀಸೆ ಮೂಡಿದರೂ ಎಷ್ಟೆತ್ತರಕೆ ಬೆಳೆದರೂ ನೀನು ನನಗೆ ಮಗನೇ ಪ್ರಿಯಸತಿಯ ಪತಿಯಾದರೂ ಅಪ್ಪನಾದರೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಕಂಡರೂ ನಿನಗಿಹುದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಲುಮೆ ಆದರೂ ಸಂಸಾರದ ಹೊಣೆ ಕಾರ್ಯ ಕಲಾಪದಲಿ ತೊಡಗಿರಲು ಕಡೆಗಣಿಸದಿರು ಎನ್ನ ಬಾಳ ಅಂಚಿನಲಿ ಮನೆ ಮನದಲಿ ಇರಲಿ ಕೊಂಚ ಜಾಗ ಮೀಸಲಿರಿಸು ಒಂಚೂರು ಸಮಯ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿಸು ಬದುಕ ಕೊನೆಯ ಮಾತೃತ್ವದ ಭಾವ ತುಂಬಿರಲು ಜೀವ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತುಟಿಮೀರೀತು ಹೊಸತನವು ತುಂಬದೆ ತುಳುಕೀತು ಸುಮ್ಮನೆ ಇರಬಹುದು ಮರೆವು ನನ್ನರಿವಿಗೂ ಪರೆಯು ಸಿಹಿಯೆನಿಸದು ಸಹಿಸಿಕೋ ಮಗನೆ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ ಒಮ್ಮೆ!