ಬೀಜವಾಗಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದೆ
ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು ಮೇಲಕ್ಕೆದ್ದೆ
 
ಗಿಡವಾಗಿ ಅಂಬೆಗಾಲನ್ನು ಇಟ್ಟೆ
 
ಹೂ ಬಿಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಲಾಗಿ ಬಂದವು ಚಿಟ್ಟೆ
 
ನೀ ಬೆಳೆಯುವ ವೈಖರಿ ಕಂಡು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟವು ವನದ ಹಸಿರು ಸಿರಿಗಳು
 
ನಿನಗೂ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಒಳಗೊಳಗೆ ನಾನೆಷ್ಟು ಚೆಂದವೆಂದು
 
ಹೂ , ಹಣ್ಣು , ದಣಿದು ಬಂದವರಿಗೆ ನೆರಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟೆ
 
ಇರುವವರೆಗೂ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ
 
ಆದರೆ,ದುಷ್ಟ ಮಾನವ ತನ್ನ  ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಬಲಿಕೊಟ್ಟ .