ಅಕ್ಷಯ ಪ್ರತಿಭೆ
ಹೊಸ ಕುತೂಹಲ, ಮೊಗ್ಗ ಹೊಸಕುವವರಿದ್ದರೂ
ಹೊಸದಾಗಿ ಅರಳುವುದು ಹಸಿರರಾಗ|
ಬೆಸೆದು ಕಂಪನು ಕೊನರ ಮೊಗ್ಗಿನಾ ಉಸಿರಿನಲಿ
ಪಸರಿಪರು ಜಗದಗಲ ಪರಿಣಿತಿಯ ಪರಿಮಳ
ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಇವರು ಹಿಗ್ಗುವರೆಲ್ಲರು
ಕುಗ್ಗಿ ಕಂಗೆಡದಂತೆ ಕಣ್ಗಾವಲಾಗೋಣ.
ಬಿರುಬಿಸಿಲ ಉರಿಬೇಗೆ ಬಿರುಗಾಳಿ ತಾಂಡವಕೆ
ನೆಲಕಚ್ಚದಂತೆ ನೆರವು ನೀಡೋಣ
ಕಡಲಂತರಂಗದಲಿ ಹುದುಗಿ ಕುಳಿತಿಹ ಚಿಪ್ಪು
ಒಡೆದು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿರುವ ಸ್ವಾತಿ ಮುತ್ತುಗಳಿವರು
ಎತ್ತಿಮತ್ತೊರೆಸಿ ಒತ್ತಿ ಪೋಣಿಸಿ ಸಾಕು
ಉತ್ತಮನ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಪರು
ಯಾವ ನೆಲದಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರಹುದುಗಿದೆಯೊ
ಯಾವ ಝರಿ ತೊರೆಯಲ್ಲಿ ಅಮೃತ ತುಂಬಿದೆಯೊ
ಯಾರು ಬಲ್ಲರು ಯಾರ ಮನದಂತರಾಳಗಳ
ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯಾದ ಸುಪ್ತ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಕುಡಿಯ
ನೀರೆರೆದು ಬೆಳೆಸೋಣ ನೀಲಿನಭದೆತ್ತರಕೆ.
ರಚನೆ ರೂಪಾ ರವೀಂದ್ರ ಜೋಶಿ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (3)
ಅಕ್ಷಯ ಪ್ರತಿಭೆ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿ, ಅವಿರತವಾಗಿ, ಅನಂತವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲು ಸುತ್ತಲ ಪೂರಕ ಪರಿಸರ ಮುಖ್ಯ. ಅದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪೋಷಿಸಿ, ನೀರೆರೆದರೆ ತಂತಾನೆ ಮುತ್ತುಗಳು ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಸಹಜವಾಗಿ. ಆಶಯ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ :-)
ನಿಮ್ಮ ಕವನದ ಆಶಯ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಅದರಂತೆ ಈ ನವ ಮಣಿಗಳು ಭರತ ಮಾತೆಯ ಕೊರಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲಿ.
ವಂದನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೀಧರ್ ಬಂಡ್ರಿ
ರೂಪಾ ಅವರೆ, ನಿಮ್ಮ ಕವನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.