ಸದಾ ನಗುವ ಮೊಗದ ಹಿಂದೆ 

ಅಡಗಿದೆ ಹೇಳಲಾಗದ ನೋವು 

ಮನದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಹೋಗಿದೆ ಯಾವುದೋ ನೆನವು

ಈ ಬಾಲೆಯ ಬಾಳಲ್ಲಿ .... 

 

ದಿಕ್ಕು ತೋಚದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ 

ಒಂಟಿತನ ಒಂದೇ ಕಂಡಿದೆ 

ಕನಿಕರ ಇಲ್ಲದ ಜಗದಲ್ಲಿ 

ಕಷ್ಟವೇ ಜೊತೆಯಾಗಿದೆ 

 

ಬಂದು ಬಳಗ ಯಾರು ಇಲ್ಲದ 

ಈ ಅನಾಥ ಬದುಕಿಗೆ 

ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ಜನರಲಿ 

ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ..?

 

ದುಃಖದ ಕೋಡಿ ಒಡೆದಿದೆ 

ಕಣ್ಣಲಿ ಕಂಬನಿ ಸುರಿದಿದೆ 

ನೆನಪಿನ ಮುಂಗಾರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಬರ ನೋಡುತ್ತಾ 

ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯದಿ 

ಜೀವನ ಸಾಗಿದೆ ಕತ್ತಲಲಿ....