ಇಂದು ನಾರದ ಭಕ್ತಿ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರುವ ವಿಷಯ ತ್ಯಾಗದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಬದುಕು ಸುಂದರ ಹಾಗೂ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಬೇಕಾದರೆ ಏನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಅನ್ನುವುದರ ವಿವರಣೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಸಾಧನೆ ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಮೂರ್ತಿ ತಯಾರು ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ ಒಬ್ಬ ಕಲೆಗಾರಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕುಳಿತು ಕೆತ್ತಿ ಕೆತ್ತಿ ವರುಷ ಪೂರ್ತಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಮೂರ್ತಿ ತಯಾರು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಬ್ಬ ಅಧ್ಯಾಪಕ ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯನ್ನು ತಿದ್ದಿ ತಿದ್ದಿ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಣಿತಜ್ಞನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ 22 ವರ್ಷ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪತಂಜಲ ಮಹರ್ಷಿ ಹೇಳಿದ್ದು "ಸತು ದೀರ್ಘಕಾಲ ನೈರಂತರ್ಯ ಆಸತ್ಕಾರ ಆ ಸೇವಿತಹ ದೃಢಭೂಮಿಹಿ". ಯಾವುದನ್ನೇ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದರೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಮಾವಿನ ಸಸಿ ಹಾಕಿ ನಿಮಗೆಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ನೀರು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ನಿನಗೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ, ನಾಳೆ ಫಲ ಕೊಡಬೇಕು, ಅಂತ ಬಡಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬೆದರಿಸಿದರೆ, ಆ ಗಿಡ ಹೇಳುತ್ತದೆ, "ನೀನು ಬಡಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಿಂತಿದೆಯಲ್ಲ, ಇಷ್ಟು ಎತ್ತರ ಒಂದೇ ದಿವಸಕ್ಕೆ ಅದೇನು" ಅನ್ನುತ್ತದೆ. ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನೀನು ದಾರಿ ಕಾಯಬೇಕು. ನಾನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯೋದು. ಬೆಳೆಯುವವರೆಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಅವಧಾನ ಇರಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಸಾಧನೆಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗಬೇಕು. ಈಗ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತೀವಿ ಅಂತ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಒಂದು ಕೇಜಿ ತಿನ್ನಬೇಕು ಅಂತ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ, ಏಕದಂ, ಒಂದೇ ಸಾರಿ, ಒಂದು ಕೆಜಿ ಹಾಕೋದಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತೇನು?. ತುತ್ತು, ತುತ್ತು ಒಳಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ವರ್ಷದ್ದೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ತಿನ್ನಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನದು ಇಂದು ಮುಂಜಾನೆಯದು ಮುಂಜಾನೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ್ದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯದು ರಾತ್ರಿ ತಿನ್ನಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. 

ಎಂಟು ದಿನ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅಂತ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಎಂಟು ದಿನದ ಆಹಾರ ಇಂದೇ ತಿನ್ನಬೇಕು ಅಂದರೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಧಾನಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ಮನಸ್ಸು ತಯಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸಾಧನೆಯನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡದೆ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಪ್ರೇಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಆಗ ಸಾಧನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅದು ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರೇಮ ಪೂರ್ಣರಾಗಲು, ಶಾಂತಿ ಸಮಾಧಾನ ತುಂಬಲು, ಆನಂದವನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ, ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳ ಮಧ್ಯ, ನಮ್ಮ ನೋಟದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂತೋಷ ತುಂಬಬೇಕಾದರೆ, ವಿಷಯ ತ್ಯಾಗ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಯಾವುದು ನಮಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸದೆ ಅದರಿಂದ ದೂರ ಆಗಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಯಾವುದನ್ನು ತುಂಬ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ, ಉನ್ಮಾದ ಯಾವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಅದರಿಂದ ದೂರ ಆಗಬೇಕು. ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಷಯಾನುರಾಗ ಆವರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ರಾಗ ಆವರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ವಿಷಯ ಅಂದರೆ ವಸ್ತುಗಳು ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು. ವಸ್ತು ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಂಬಂಧ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬೇಕು. ಯಾವಾಗಲೂ ಅದೇ ಅದೇ ಯೋಚನೆ ಇತ್ತು ಅಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ಬದಲಾಗುವುದು ಕಷ್ಟ. ಕೆಟ್ಟವರ ಸಂಘ ಮಾಡಿದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ...?

ಒಮ್ಮೆ ಗರುಡ ಮರದ ಮೇಲೆ ಮೊಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟಿತು. ಅದು ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ, ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೇ ಕೋಳಿ, ಮೊಟ್ಟೆ ಇಟ್ಟು ಕಾವು ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪಕ್ಕವೆ ಗರುಡನ ಮೊಟ್ಟೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತಲ್ಲ, ತನ್ನ ಮೊಟ್ಟೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೆ ಕಾವು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಮೊಟ್ಟೆ ಒಡೆದು ಮರಿ ಬಂದವು. ಗರುಡನ ಮರಿ, ಕೋಳಿ ಮರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ತಿಪ್ಪೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಳು ಕೆದಕಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ಗರುಡ ನೋಡಿ, ಈ ಮರಿ ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಇದೆ..? ಎಂದು ತಕ್ಷಣ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಬಂದಿತ್ತು. ಗರುಡನ ನೋಡಿ ಕೋಳಿ, ಕೋಳಿ ಮರಿಗಳು ದಿಗ್ಭ್ರುಮೆಯಿಂದ ಓಡಹತ್ತಿದವು. ಅದರ ಜೊತೆ ಗರುಡನ ಮರಿ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ತಕ್ಷಣ ಗರುಡ, ಗರುಡ ಮರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮರದ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಯಿತು. ಆ ಗರುಡ ಮರಿ ಕೋಳಿ ಕಡೆ ಕೂಗಿ ಕಾಪಾಡಿ ಕಾಪಾಡಿ ಅನ್ನುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಗರುಡ ಹೇಳಿತು ನೀನು ಕೋಳಿಯಲ್ಲ, ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಗರುಡ ಎಂದಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ನಂಬಿಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಗರುಡ ಹೇಳಿತು, ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳು, ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಅಂದಿತು. ಆಗ ಮರಿ ಗರುಡ ಕೇಳಿತು, ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಅಂತ. ಏನು ಮಾಡಬೇಡ, ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚು ಅಂದಿತು. ಮರಿಗರುಡ ರೆಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿತು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿದಂತೆ ಆಯಿತು. ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತ ಹೇಳಿತು, ನನಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಆಗ ಗರುಡ ಹೇಳಿತು, ನೀನು ತಿಪ್ಪೆಯಲ್ಲಿ ಕೆದುಕುವ ಕೋಳಿ ಸಂಗ ಮಾಡಿದ್ಯಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ ಅಂದಿತು.

ಪೈಲ್ವಾನ್ ಆಗಬೇಕಾದರೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವವರು, ತುಪ್ಪ ತಿನ್ನುವವರು, ದೈಹಿಕ ಕಸರತ್ತು ಮಾಡುವವರ ಸಂಗ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕುಡುಕರ ಸಂಗ ಮಾಡಿದರೆ ಪೈಲ್ವಾನ್ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಷಯಗಳ ಸಂಗ ಇರಬೇಕು. ಯಾವುದು ಇರಬೇಕೊ ಅದರ ಸಂಗ ಇರಬೇಕು. ವಿಷಯ ಅಂದರೆ ವಸ್ತು ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿ. ನೋಡೋ ವಿಷಯ ರೂಪ. ಕೇಳೋ ವಿಷಯ ಶಬ್ದ, ನಾಲಿಗೆಯ ವಿಷಯ ರಸ, ಮೂಗಿನ ವಿಷಯ ಗಂಧ, ಮುಟ್ಟುವ ವಿಷಯ ಸ್ಪರ್ಶ. ಶಬ್ದ. ಸ್ಪರ್ಶ, ರೂಪ , ರಸ , ಗಂಧ ಇವು ವಿಷಯಗಳು. ಯಾವ ವಿಷಯಗಳು ನಮಗೆ ಬಾಧಕವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅವುಗಳಿಂದ ದೂರ ಇರಬೇಕು. ಯಾವ ವಿಷಯ ನಮ್ಮನ್ನು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತವೆ, ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳಿಂದ ದೂರ ಇರಬೇಕು. ವಿಷಯ ನಾಶ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ. ವಿಷಯಗಳನ್ನು ದೂರಸರಿಸಬೇಕು. ಬೆಂಕಿ ಸುಡುತ್ತದೆ ಮುಟ್ಟಿದರೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಇಟ್ಟರೆ, ಶಾಖ ಮತ್ತು ಬೆಳಕು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪತಂಗಕ್ಕೆ ಇದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಇರುವುದರಿಂದ, ದೀಪದ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿ ಒಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ದೂರ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಶಾಖ ಅನುಭವಿಸಬಹುದಿತ್ತು.

(ಇನ್ನೂ ಇದೆ)

-ಎಂ.ಪಿ. ಜ್ಞಾನೇಶ್, ಮಂಗಳೂರು

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ತಾಣ