೪೦ (Ruby) ನೆಯ ವರ್ಷದ ದಾಂಪತ್ಯದ ಶುಭ ಸಮಾರಂಭದ ಹೊಸ್ತಿಲಿನಲ್ಲಿ (ಜೂನ್ ೧೦ ರಂದು) ನಮ್ಮನ್ನು ಎತ್ತಿ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಆ ಅಗೋಚರ ಶಕ್ತಿಗೆ  ನಮನಗಳು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಜೀವನ ಪಥದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಬಾಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯದು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ೭೦ + ನಷ್ಟು ದೂರ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಅವ್ಯಕ್ತ ಸೂತ್ರಧಾರನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅನಂತ ವಂದನೆಗಳು.
 
ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ ಮಾತು : ಎಷ್ಟು ವರ್ಷ ಜೀವಿಸಿದೆ ಅನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ! ಇದನ್ನು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಸಿಗುವ ಉತ್ತರ ನಮ್ಮನ್ನು ಧೃತಿಗೆಡಿಸುತ್ತದೆ. 
 
ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ನಾವು ಮಾಡಿದ್ದಾದರೂ ಏನು ?
 
ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ನೌಕರಿ, ಮದುವೆ, ಮಕ್ಕಳು ಅವರ ಲಾಲನೆ ಪಾಲನೆ, ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ, ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೆ ಮುಂಜಿ- ಮದುವೆ. ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಚಕ್ರ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ತಾನೇ ನಾವು ಬಯಸುವ ಸುಂದ ಬಾಳಿನ ಒಂದು ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾದ ಕ್ಷಣ ! ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. 
 
ನಾವು ಜೀವನದ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಅದು-ಇದು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ಅದು 'ಏನೋ ಮಹಾ' ಎಂದು ಹೊಗಳುವಂತಹದೂ ಅಲ್ಲ. ಇಲ್ಲವೇ,  'ಜುಜುಬಿ ಎಂದು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವಂತಹದು ಅಲ್ಲ' ಎನ್ನುವುದು  ನನ್ನ ಭಾವನೆ.  ಎಲ್ಲರೂ ಅಮಿತಾಭ್ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ?
 
ಇದು ಒಂದು ಭಾಗ ಹೌದು. ಆದರೆ ಇದೇ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಬೌಧ್ಧಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಲಿಯುವ ಅಗತ್ಯ ಇದೆ. ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ನಾಳೆಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಆ ಬೃಹತ್ ಶಕ್ತಿಗೆ ನಮಿಸುವ ಕಡೆ ಸಾಗಬೇಕು. ಇದು ನಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಲ್ಲವೇ ?
 
ಈಗಾಗಲೇ ಮೊನ್ನೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಅತಿ ಮಹತ್ವದ ಸಿನಿ-ನಾಯಕ, ದೊಡ್ಡ ಕಲಾವಿದ ಶ್ರೀ. ಅಮಿತಾಬ್ ಬಚ್ಚನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಪತ್ನಿ ಜಯಾ ಬಚ್ಚನ್, ಜೂನ್ ೩ ರಂದು,  'ರ‍್ಯೂಬಿ ವರ್ಷದ ಆನಂದವನ್ನು ಸವಿದರು' ! ಈಗ ಅದೇ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ  ನಾವು ಕಾಯಿತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇರುವಷ್ಟು ದಿನ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ನಾವೇ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊರೆಯಾಗದಂತೆ  ನಮ್ಮಮುಂದಿನ  ಜೀವಿತ ನಡೆಯಲಿ ಎನ್ನುವ ಆಸೆಯೊಂದಿಗೆ,  ಸಂಪದದ ಗೆಳೆಯರಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.
 
ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ಇದು ಎಲ್ಲರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಬರುವಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶ ಅಲ್ಲವೇ !  ಮದುವೆ ಜೀವನ  ಒಂದು  ಘಟ್ಟ. ಅದರ ಮಹತ್ವವನ್ನೂ ಅರಿಯುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಅದರಲ್ಲಿ ಕಹಿ-ಸಿಹಿ- ಸಂಭ್ರಮ, ಸೌದರ್ಯ, ಸಂತಾಪ, ಕೋಪ-ತಾಪ, ಕಲಿಕೆ, ತ್ಯಾಗ, ಅಗಲಿಕೆ, ಮಿಲನ, ಕೊರಗು, ಎಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿದೆ.
 
ಅವನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಜನ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮದನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವರೋ ಅವರೇ ಧನ್ಯರು. 
 
-ಹೊರಂಲವೆಂ