ನಮ್ಮ ಎರಡು ಸಂವಿಧಾನಗಳು

ಸವಿತ್ರ ಅವರೆ.. ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಲೇಖನ ಓದಿದೆ. ಇತ್ತಿಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವನೂರ ಮಹಾದೇವರ ಈ ಲೇಖನ ಮತ್ತು ಸಿ.ಎಸ್.ದ್ವಾರಕಾನಾಥರ 'ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ' ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಓದಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಎದ್ದಿವೆ..ಈ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಂಬದ್ಧತೆಗಳು ಗೋಚರಿಸಿವೆ. ತಾವು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಬರೆದಾಗ ಚರ್ಚಿಸುವೆ. ಧನ್ಯವಾದಗಳು..

ದೇವನೂರರ 'ನಮ್ಮ ಎರಡು ಸಂವಿಧಾನಗಳು'ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ.. >>ಆದರೆ ಅವರ ಮಡಿಯನ್ನು ಪಾರಂಪರಿಕ ಮೌಲ್ಯ ಎಂದು ಗೌರವಿಸಿದರೆ- ನಾವು ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದೇ ಅರ್ಥ- ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.<< ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ 'ಎಚ್ಚರದ' ಬಗ್ಗೆ ದೇವನೂರರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಆ ಪಂಡಿತರು 'ಕೇವಲ ದಲಿತರಿಂದಷ್ಟೆ' ತಾನು ದೂರ ಎಂಬ ತರಹದ ಮಡಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ? ಅವರ ವೈಯುಕ್ತಿಕ ಪಾವಿತ್ರತೆಗೊ, ಇಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ದೇಹ/ಮನಸ್ಸುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕೊ ಅವರು ಆಹಾರದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಸ್ವಯಂಪಾಕ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದರಿಂದ ಇತರರಿಗೆ ಆಗುವ ನಷ್ಟವೇನು? ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬದುಕುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲವೆ? ಅವರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಡುವುದರಿಂದ ನಮಗಾಗುವ ತೊಂದರೆ ಏನು? >>ಶೂದ್ರನೊಬ್ಬ ನಿಮ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರುತ್ತೇನೆಂದರೆ ಆಕಾಶ ನೋಡುವ ಮಠಾಧಿಪತಿಗಳು ಹಾಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಜಾತಿಗೆ ನನ್ನನು ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾಡಿ ಎಂದು ಶೂದ್ರ ಕೇಳಿದರೆ ಇದು ತನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೆನ್ನುವ ಸರ್ಕಾರ ಮತಾಂತರ ನಿಷೇಧಕ್ಕೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವ ಕ್ರೌರ್ಯವು ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ..<< ಶೂದ್ರನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಜಾತಿಗೆ ಮತಾಂತರ ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ಏನು? ಒಬ್ಬ ಶೂದ್ದ ತನ್ನ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿಯೆ ಉಳಿದು ಉತ್ತಮ/ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ವಿದ್ಯಾವಂತ ನಾಗರಿಕನಾಗುವದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲವೆ? ದಲಿತ ಚಿಂತಕರ ಪ್ರಕಾರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಜಾತಿ ಎಷ್ಟೆಂದರೂ ಪುರೋಹಿತಶಾಹಿ,ಮನುವಾದಿಯಲ್ಲವೆ?..ಅಂದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ವರ್ಗಾವಣೆಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಆಗುವ ಸಾಧನೆಯೇನು? ಏನನ್ನು ತೆಗಳುತ್ತಾರೊ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಸುಪ್ತ ಆಸೆಯೇಕೆ? ಪೇಜಾವರರಿಗೆ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಆನಂದ ಪಡಲೊ?? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮನುಷ್ಯ ಏಳಿಗೆ ಹೊಂದುವುದು ವಿಚಾರಗಳ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದಲೊ ಅಥವಾ ಜಾತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದಲೊ?? >>ಹಿಂದುವಾಗಿ ಇರುವುದು ಅಂದರೆ- ಇದ್ದ ಕಡೆ ಇರುವ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರು- ಎಂದೇ ಅರ್ಥ. ಇಲ್ಲಿರಬೇಕೆ? ಇಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನತೆ ಕಟ್ಟಳೆಗಳ ವ್ಯಾಘ್ರನು ಧರ್ಮದ ಗೋಮುಖ ವೇಷದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಹಿಂದೂ ಗೋಮುಖ ವ್ಯಾಘ್ರನಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಘ್ರನ ಸಾಯಿಸಿದರೆ- ಅಂದರೆ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ಜಾತಿ ಕಟ್ಟಳೆ, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಗಳ ಸಾಯಿಸಿದರೆ- ಇದೂ ಒಂದು ಧರ್ಮವಾಗಬಹುದು. ಇದು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳು ನಡೆಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂದು ಶ್ರೀ ಪೇಜಾವರರನ್ನು ಪ್ರಾತಿನಿಧಿಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವತಾರ ಎತ್ತಿಸಿಯಾದರೂ ಜಾತಿಯ ಶ್ರೇಣಿಯು ಇಲ್ಲದಂತೆ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜ ರೂಪಿಸಿ ಅದನ್ನು ಧರ್ಮ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೆ?<< ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯ ನೆರವೇರಬೇಕೆಂದೆ ಯಾವುದೆ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುವಾಗ ಜಾತಿ/ಉಪಜಾತಿ/ಪಂಗಡ ಕಾಲಮ್ ಅನ್ನು ತುಂಬುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿರಬೇಕಾದರೆ, ಬಡ್ತಿ ಮುಂತಾದವು ಇದೇ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ...ಹಿಂದು ಗೋಮುಖ ವ್ಯಾಘ್ರೈನಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೇಣಿಕ್ರತ ಜಾತಿ ಕಟ್ಟಳೆ, ಅಸ್ಪ್ರಶ್ಯತೆಗಳ ವ್ಯಾಘ್ರನನ್ನಷ್ಟೆ ಸಾಯಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯೇಕೆ? ಒಂದು ಕಡೆ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಜಾತಿ ಸೂಚಕಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಜಾತಿ ಶ್ರೇಣಿ ಇಲ್ಲದ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಲು ಪುರೋಹಿತಶಾಹಿಯ ಅಡ್ಡಿ ಎನ್ನುವುದು ತರವೆ? ಇದು ದ್ವಂದ್ವ ನೀತಿಯೆನಿಸದೆ? ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ಮೀಸಲಾತಿ ಹೋಗಿ, ಆರ್ಥಿಕ ಆಧಾರಿತ ಮೀಸಲಾತಿ ಬಂದರೆ ಸಮಾನ ಸಮಾಜದ ಆಸೆ ಈಡೆರುವಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆಯಾಗುವುದೆ? >>ನೀವು ದಲಿತ ಕೇರಿಗೆ ಪಾದವಿಟ್ಟರೆ ಅದನ್ನೆ ಧನ್ಯ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಆ ದಲಿತ ಕೇರಿಯ ಮಗುವೊಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ `ನಾನೂ ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಬರುತ್ತೇನೆ, ನನಗೂ ನೀವಾಗುವ ಆಸೆ' ಎಂದರೆ ನೀವೇನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ? << ಪರ್ಯಾಯ ಪೀಠಾಧಿಪತಿಯಾಗುವುದು ದಲಿತೋದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ರಹದಾರಿಯೆ? ಇದ್ಯಾವ ತರಹದ ಬೇಡಿಕೆ? ಯಾವದೊ ಒಂದು ಸಮಾಜ ತನ್ನಲ್ಲಿಯೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಪದ್ಧತಿಗೂ ಮೀಸಲಾತಿ ತರುವ ಬಯಕೆಯೆ? ಪೇಜಾವರರನ್ನು ಮುಜುಗುರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಉತ್ಕಟ ಬಯಕೆ ದೇವನೂರರಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಮಠ-ದೇವಾಲಯಗಳ ಪ್ರವೇಶವೊಂದರಿಂದಲೇ ಸಮಾಜ ಉದ್ಧಾರವಾಗುವುದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಮೇಲ್ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಬಡವರಿರುತ್ತಲೆ ಇರಲಿಲ್ಲ!. >>ಈ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರೇ ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರುವಾಗ, ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ರಾಜ್ಯ ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ದಲಿತರಿಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟ 4 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟನ್ನು ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕೆ ಖರ್ಚುಮಾಡಿ ಉಳಿಕೆ ಅರ್ಧವನ್ನು ಲ್ಯಾಪ್ಸ್ ಮಾಡಿರುವ ಕ್ರಿಯೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಹಜವಲ್ಲವೆ? ದಲಿತರ ಮೀಸಲಾತಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ದಲಿತೇತರು ನುಸುಳಿ ಪಡಯುತ್ತಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಸಹಜ ಕ್ರಿಯೆ ತಾನೆ? ನಮಗೆ ಅನ್ಯಾಯಗಳು, ಅನ್ಯಾಯಗಳಾಗಿ ಬಂದು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿಲ್ಲ. << ಈಗಾಗಲೇ ಮೇಲೆ ಬಂದಿರುವ ದಲಿತ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು, ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದ ಮೇಲೆ ಬಂದ ದಲಿತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಮಾಜವನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತುವಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಕಾಣಿಕೆ ಏನು? ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ದಲಿತ ಚಿಂತಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಉನ್ನತ ದಲಿತ ನಾಯಕಿಯಾದ ಮಾಯಾವತಿಯವರ ಮೂರ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವರತಿಯನ್ನು, ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ನೋಟುಗಳ ಮಾಲೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಲೀಲೆಗಳನ್ನು ದಲಿತ ಚಿಂತಕರು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಖಂಡಿಸಿದ್ದಾರೆಯೆ? ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯವೊಂದರ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಲು ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ, ದಲಿತರನ್ನು/ಹಿಂದುಳಿದವರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಬಲರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಏಕೆ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಮೇಲೆ ಬಂದ ದಲಿತರ ಲಕ್ಷವೆಲ್ಲ ಸ್ವಂತ ಉದ್ಧಾರದತ್ತಲೆ ಕೇಂದ್ರಿಕ್ರತವಾಗಿರಬೇಕಾದರೆ, ಇನ್ನು ಐವತ್ತು ವರುಷಗಳ ಕಾಲ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಇಟ್ಟರೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆ ಕನಸಾಗಿಯೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. >>ಆದರೆ ಈ ಪಾಪದವರೂ ಎಚ್ಚರದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಮ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ- ``ಒಂದು ಚೋಟುದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹುಡುಗ ಅವನು. ನಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಾದ ಅಪ್ಪನಿಗೇನೆ `ಏನಯ್ಯ ಗೌಡ, ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀಯಾ?' ಅಂತ ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಕೇಳ್ತಾನಲ್ಲಯ್ಯ!'' ಎಂದು ಕುಪಿತನಾಗಿ ಹೇಳಿದ…….. << ನಡೆದ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಘಟನೆಯನ್ನು ಜನರಲೈಸ್ ಮಾಡಿ, ಇದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಘಟನೆ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಏನನ್ನಬೇಕೊ..? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಕೆಲವೊಂದು ಪಂಗಡಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುವಚನವೆ ಅಪರೂಪ..ತಮ್ಮ ತಂದೆ,ತಾಯಿ, ಬಂಧು-ಬಳಗ, ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಚಿತರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುವುದೆ ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ..ಇದರಲ್ಲಿ ಅಗೌರವನ್ನೇನೂ ಅವರು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. >>……… ಬಸ್ಸು ರೈಲು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಕೂತಿದ್ದೇವೆ. ಹೊಟೇಲ್ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ನೌಕರಿ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಓಡಾಡಿದ್ದೇವೆ, ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಮದುವೆಗಳೂ ಆಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಹಿರಂಗ ಒತ್ತಡದವು. ಅಂತರಂಗ ಕತ್ತಲಲ್ಲೆ ಇದೆ. << ನಮಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಮದುವೆಯಂತಹ ಸಂಬಂಧಗಳು ಆದಷ್ಟೂ ನಡೆಯುವುದೆ ತಮ್ಮ-ತಮ್ಮ ಪಂಗಡಗಳೊಳಗೆ..ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿ, ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ, ಉಳಿದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಒಂದೇ ಇದ್ದು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ದ್ರಷ್ಟಿಯಿಂದ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಮೇಲ್ಜಾತಿ-ದಲಿತರ ನಡುವೆ ವಿವಾಹ ಜರುಗಿ, ಯಾವುದೇ ರಾಜಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇಬ್ಬರೂ ಬದುಕನ್ನು ಸಾಗಿಸಬಲ್ಲರೆ? ( ಉದಾ: ಗೋವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು/ಳು ಮತ್ತು ಗೋವಿನ ಮಾಂಸವೇ ತನ್ನ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ/ಹಕ್ಕು ಎನ್ನುವವನು/ಳು ರಾಜಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಬಲ್ಲರೆ?) ಸೌಲಭ್ಯ ಪಡೆಯಲು ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಲಿ, ಅದರ ಜೊತೆ ಅಂತರಂಗ ಪ್ರವೇಶವೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ ಎಂಬುದು ಕಾರ್ಯ ಸಾಧುವೆ? ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಕಲಿತ, ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಬಡ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿಯಿಂದ ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸಿದ, ಕೇವಲ ಜಾತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮೇಲ್ವರ್ಗದವನಾದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿರ್ವಿಕಾರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಲ್ಲನೆ? >>…… ಏಕರೂಪದ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿ ಇಲ್ಲದೆ, ಮಾತೃಭಾಷೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗದೆ, ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯ ಇಲ್ಲದೆ- ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾರತವು ಸಹಜವೊ ಎಂಬಂತೆ ಹೊರ ಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡಬಾರದೆನ್ನುವ ಸನಾತನ ಸುಪ್ತಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿರುವುದರ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಇದಾಗುತ್ತಿರಬಹುದೇನೊ. ಇಲ್ಲೂ ತಾರತಮ್ಯವೇ. ಇದಕ್ಕೆ ನಾವು ಬೆಚ್ಚುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬೆದರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಮನುಷ್ಯರಾದರೆ ಉಳಿದುದೆಲ್ಲಾ ತಂತಾನೆ ಕಾಣಬಹುದೇನೋ.<< ಕರ್ನಾಟಕದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲವೆ? ಹಾಗಾದರೆ ಕಲಿಯುವ ತೊಂದರೆ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ? ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ತಥಾಕಥಿತ 'ಸನಾತನ ಸುಪ್ತ ಪಜ್ಞೆ'ಯೆ ಕಾರಣವೆನ್ನುವುದಾದರೆ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು..ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದು ಜಾತಿಯಿಂದ ಮೇಲ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಬರುವವರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಟ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಷ್ಟೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟು, ಉಳಿದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮುಂದಿನ 20-25 ವರುಷಗಳ ಕಾಲ ನಿರಾಕರಿಸುವುದು. ಇದರಿಂದ 25 ವರುಷಗಳ ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ನನಗನಿಸುವಂತೆ ದಲಿತ ಚಿಂತಕರು ಹಾಗು ನಮ್ಮ ಕೆಲವು ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು 'ಭೂತ'ವನ್ನು ಸಾಯಲು ಬಿಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಕೆದಕುವಲ್ಲೆ ಅವರ ವರ್ತಮಾನದ ಸುಖ ನಿಂತಿದೆ. ದಲಿತರಿಗೆ/ಹಿಂದುಳಿದವರರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿತರಾಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರೆಪಿಸುವುದೆ ವರ್ತಮಾನದ ಬೇಡಿಕೆ. ದಲಿತೊದ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣವೊಂದೆ ದೂರಗಾಮಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಲ್ಲದು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ದಲಿತ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಜಾಥಾ ತೆರಳಿದ್ದನ್ನು, ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೆ ಅಪರೂಪ. ಅವರ ಹೋರಾಟ ಕಲ್ಪಿತ ' ಪುರೋಹಿತಶಾಹಿ, ಮನುವಾದಿ'ಗಳ ಹುನ್ನಾರ ತಡೆಗಟ್ಟುವಲ್ಲಿ..ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಭೋಜನ, ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ದನದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಇವುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲ ಅಡೆ-ತಡೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದುಬಂದ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಆದರ್ಶ ಕೇವಲ ಏಪ್ರಿಲ್ 14ಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಂಡಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ, ದಲಿತರ ನಿಜವಾದ ಏಳ್ಗೆಗಾಗಿ ದೀವಿಗೆ ಹಿಡಿಯಬೇಕಾದ, ದಲಿತ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ತೊಡುಗುವಂತೆ ಪ್ರೆರೇಪಿಸಬೇಕಾದ ದಲಿತ ಚಿಂತಕರು 'ಸನಾತನ ಸುಪ್ತ ಮನಸ್ಸು' ಮುಂತಾದ ಗೂಢ ಶಬ್ಧಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಅರೆ ಸತ್ತ 'ಭೂತ'ವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಚ್ಚರಿಸುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ವರ್ಗ/ಕೆಳವರ್ಗಗಳ ನಡುವಿನ ಕಂದಕ ಮುಚ್ಚದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!.

ಸಭ್ಯ ಭಾಷೆ ಬಳಸಿ ಒ೦ದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಹಲ ಸ೦ಪದಿಗರಿಗೆ ಏಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ? ಬಹುಶಃ ಇ೦ತಹ ದ್ವೇಷವೇ (ಕೆರಳಿಸುವ ಕೆಣಕುವ ಭಾಷಾಪ್ರಯೋಗ) ನಮ್ಮ ಜಾತಿ ಜಾತಿಯ ಕ೦ದಕ ಹಿಗ್ಗುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿರಬಹುದು. ಮೊದಲು ನಾವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಗೋಣ, ಬಳಸುವ ಭಾಷೆ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿರಲಿ.. ವಿಜಯ ಪೈ ಹೇಳಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಒ೦ದು ವಿವೇಕ ಅರ್ಥವಿದೆಯೆನಿಸುತ್ತದೆ.