ನನ್ನ ನೆರಳಾಗಿ ಆಗ ನೀನಿರಬೇಕು!

ಬದುಕು ದಿಕ್ಕುಗೆಟ್ಟಾಗ ನೀ ಬಂದು ದಿಕ್ಕು ತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಜೋರು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಾಗ ನೀ ನನ್ನ ಎಬ್ಬಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ನೋವಲ್ಲಿ ನೋವಾದೆ, ನಗುವಲ್ಲಿ ನಗುವಾದೆ ನನ್ನ ನೆರಳಾಗದೆ ನೀನು ಬದುಕುವ ಉದ್ದೇಶವಾದೆ ಎಂದಿನಂತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಸುರೇಶ್

ಹೌದು ಮರಾಯ್ರೆ ಯಾಕೋ ನನ್ನ ಮೊನಿಟರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಒಂದರ ಕೆಳಗೊಂದು ಬರ್ತಾ ಇದೆ ಮೇಲಿನ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ತಮಾಶೆಗಂದೆ ಅನ್ನುವುದು ಸಂತೋಶ್ ಗೆ ಕೆಳಗಿನದ್ದು ನಿಮಗೆ ಅಂದರೆ ಹೆಗಡೆಯವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪಾಲು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ

ಒಂದು "ಉತ್ತಮವಾದ ಕವನವನ್ನು ಓದಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ" ಆತ್ರಾಡಿ ಸುರೇಶ ಹೆಗ್ಡೆ ಸರ್ ಗೆ ನನ್ನ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ವಸಂತ್

ಹೆಗಡೆ ಅವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಕವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಲುಗಳುಅದ್ಭುತ ವಾಗಿವೆ --ಮೌನೇಶ

ಆತ್ಮೀಯ ಸುರೇಶರವರೆ .ಇದು ಕಲ್ಪನೆ ಮಾತ್ರಸಾಧ್ಯವೇನೋ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಯಾಕೇ೦ದ್ರೆ ಮೊನ್ನೆ ಒ೦ದು ಜೋಡಿ ಬ೦ದಿತ್ತು. ಹುಡುಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಕುಗ್ಗಿದ ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಹುಡೂಗಿ ಡಿವೋರ್ಸ್ಗೆ ಅಪ್ಲೈ ಮಾಡಬೇಕು ಅ೦ತಿದಾಳೆ. ವಿಚಿತ್ರ ಇರ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಕವನ ಮಾತ್ರ ತು೦ಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಕವನಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಉತ್ತರ ಗೆಳೆಯ ಎಲ್ಲೋ ಕೂಗುವ ಕೂಗಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುವ ಮುನ್ನ ನನ್ನ ಮನದ ಪಿಸುಮಾತ ಕೇಳು ನಾ ನಿನ್ನ ನೆರಳು ನಿಜ ಗೆಳೆಯ ಬೇಡೆನಗೆ ನನ್ನದೆನ್ನುವ ಸ್ವ೦ತಿಕೆಯ ಧ್ವಜ ನಾ ನಿನ್ನ ಅಜ್ಞಾ ಪಾಲಕಳು ನಾ ನಿನ್ನ ಹಿ೦ಬಾಲಕಳು ನೀ ಎಡವಿದಾಗ ಬೇಳದ೦ತೆ ಹಿಡಿವೆ ಅಷ್ಟೆ ನಾ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಿನ್ನ ನಡೆಸೆನು ನಿನ್ನ ಸಾಧನೆಗೆ ನಾ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಈ ಜನನಿಬಿಡ ಜಾತ್ರೆಯಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗದ೦ತೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರುತ ನಾ ನಿನ್ನ ಹಸಿರಾಗಿರಿಸುವೆ ತಲೆ ನೇವರಿಸುತೆ ನಿನ್ನ ತೋಳ ಹಿಡಿದು , ನಗು ಮೂಡಿಸುತ ಜೊತೆಗಿರುವೆ ಮತ್ತು ಜೊತೆಯಾಗಿರುವೆ ಹರಿ