ಸಂಗೀತದ ಗುಂಗು

ಹಿಂದುಸ್ತಾನೀ ಸಂಗೀತದ ರುಚಿ ಹತ್ತಿತೆಂದರೆ ಒಂದು ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದ ಹಾಗೆ. ವಿಲಾಯತ್ ಖಾನಸಾಹೇಬರ ಸಿತಾರಿನಲ್ಲಿ ಯಮನ್ ಕೇಳಿದರೆ ಎದ್ದು ಕುಣಿಯೋಣವೆನಿಸುತ್ತದೆ, ಅವರ ದರಬಾರೀ ರಾಗ ಕೇಳುವಾಗ ಅಕ್ಬರ ಬಾದಶಾಹನ ದರಬಾರಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಕುಳಿತಿರುವ ಹಾಗೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಭೀಮಸೇನ ಜೋಷಿಯವರ ಮಿಯಾಮಲ್ಹಾರ ಕೇಳಿದರೆ ಹೊರಗೆ ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಮಿತ್ರ ಕಲಾವಿದ ದಿ| ಶಂಕರ ಪಾಟೀಲರು ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಮನಸೂರರ ಹಿಂದೋಳ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಜೋಕಾಲಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಆಟವಾಡಿದ ಅನುಭವವಾಯಿತಂತೆ - ಹಿಂದೋಳದ ಅರ್ಥ ಜೋಕಾಲಿ ! ಗಂಗೂಬಾಯಿ ಹಾನಗಲ್ಲರ ಯಮನ್ ರಾಗ ಕೇಳುವಾಗ ವ್ರಂದಾವನದ ಹೂತೋಟದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅನುಭವ ಆಗುತ್ತದೆ. ಬಿಲಾಸ್ ಖಾನೀ ತೋಡಿ ಕೇಳಿದಾಗ ದುಃಖದ ಭಾವ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ - ತಾನಸೇನನ ಮಗ ಬಿಲಾಸಖಾನ್ ತಂದೆಯ ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ರಾಗ ರಚಿಸಿ ಹಾಡಿದಾಗ ತಾನಸೇನನ ಶವ ಕೈ ಎತ್ತಿತಂತೆ! ಹಿರಿಯ ಸಂಪದಿಗ ಹಂಸಾನಂದಿಯವರಿಗೆ ಈ ರಾಗ ಹಾಡುವದಕ್ಕೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಬಂಧವಿದೆಯಂತೆ (?) ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಮಾತು: ಹುಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ಮೊಗಲಸಂತತಿಯ ಕೊನೆಕೊನೆಯ ರಾಜರುಗಳು ನಾಚ್ ಗಾಣೆಯ ಹುಚ್ಚಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿರ್ಗತಿಕರಾದ ಉದಾಹರಣೆ ಇದೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಹಿಂದುಸ್ತಾನೀ ಸ‌ಂಗೀತ‌ಕಾರ‌, ಸ‌ಂಗೀತ‌ಗಳ‌ ಬ‌ಗ್ಗೆ ಬ‌ರೆದ‌ ಮ‌ಂದ್ರ ಕಾದ‌ಂಬ‌ರಿಗೆ ಸ‌ರ‌ಸ್ವತೀ ಸ‌ಮ್ಮಾನ‌ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ( ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಿಂತ ೫೦,೦೦೦ ರೂಪಾಯಿ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದು ) ಬ‌ಂದಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತದ ಶ್ರವಣಾನುಭವವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇದೆಯೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.