ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ಡೇ ಫ್ಲವರ್ ಶೋ ಈ ಬಾರಿ ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅದೇ ದಿನ ಎರಡು ಸಮಾರಂಭಗಳಿದ್ದವು. ಹತ್ತಿರದ ಒಂದು ಫಂಕ್ಷನ್‌ಗೆ ಮನೆಯಾಕೆಗೆ ಹೋಗಲು ಹೇಳಿ, ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಆ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗನೆ ಹೊರಟೆನು. ಲಾಲ್‌ಬಾಗ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳಲೇ ಇಲ್ಲ- ಶಾಂತಿನಗರದ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್‌ನ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಏರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿ, ಲಾಲ್ ಬಾಗ್‌ಗೆ ಹೋದೆನು.

ಟಿಕೆಟ್ ಕೌಂಟರ್ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಗಾಜಿನಮನೆಯೊಳಗೂ ರಶ್ ಇಲ್ಲ!ಬೇಗನೆ ಫ್ಲವರ್ ಶೋ ನೋಡಿ ಫಂಕ್ಷನ್‌ಗೆ ಹೋಗಬಹುದು ಅಂದುಕೊಂಡೆ.

 ವೆರೈಟಿ ವೆರೈಟಿ ಹಣ್ಣುಗಳು-ಹೂವಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖದ ಆಕಾರ ಕೊಟ್ಟು ಮುದ್ದಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದರು-ಮಕ್ಕಳಂತೂ ಬಹಳ ಖುಷಿಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಮೊಬೈಲ್-ಕ್ಯಾಮರಾ ಇದ್ದುದರಿಂದ,ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವವರೇ- ಹೂಗಳು ಸಿನೆಮಾಸ್ಟಾರ್‌ಗಳಂತೆ ಮಿಂಚಿದ್ದೇ ಮಿಂಚಿದ್ದು. ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಹಾಗೇ ನಾನು ಫ್ಲಾಶ್ ಬ್ಯಾಕ್‌ಗೆ ಹೋದೆ.

೮೦-೮೫ರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು ನೆನಪಾಯಿತು. ಯಾರೂ ಅಡ್ಡಬರದಂತೆ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಕೆಲವರಿಗೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಯಲು ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ, ಬೆಳಕು -  ಆಂಗ್‌ಲ್ ಎಲ್ಲಾ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿ, ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ, ರೀಲು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ- ಡೆವಲಪ್ ಮಾಡಲು ಕೊಟ್ಟು-ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಕಾದು- ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಕೊಂಡು ನೋಡಿ-ಉಳಿದವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದರೆ "ಈ ಬೇಲಿ ಬದಿ ಹೂವನ್ನು ಏನೂಂತ ತೆಗೆದಿದ್ದಿ? ದುಡ್ಡು ವೇಸ್ಟ್" ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೆಂಡತಿಯ ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ.

ಈವಾಗ ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗ. ಯಾರು ಅಡ್ಡನೀಟ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಚಿಂತಿಲ್ಲ. ಕ್ಲಿಕ್ ಕ್ಲಿಕ್ ಕ್ಲಿಕ್..ಅಲ್ಲೇ ನೋಡಿ ಸರಿಬರಲಿಲ್ಲ-ಡಿಲೀಟ್. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ- ವಾಟ್ಸಪ್- ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್‌ಗೆ ತೋರಿಸಿ, ಅವರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಬಂದೂ ಆಯಿತು!

ಗಾಜಿನಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡಕಲ್ಲಿನ ಬಳಿ ಹೋಗುವಾಗ ರಸ್ತೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಡಗಳನ್ನು (ಹೂವಿನದಲ್ಲ)ಮಾರಾಟಕ್ಕಿಟ್ಟಿದ್ದರು(ಕೊನೆಯೆರಡು ಚಿತ್ರಗಳು). ರೇಟು ನೋಡಿದರೆ ೮೦೦೦ರೂನಿಂದ ೧೫೦೦೦!!

ಎಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಾಟದಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಹೋದುದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಪಂಕ್ಷನ್ ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ತಾಳ ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು.