ಹಿಡಿಸಿದ ನಗೆಯೊಂದು 

ಎಳೆಮಗುವಾಗಿ

ಮನದಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮಾಡಿ 

ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ;

ನೆನಪೇ ಪೂಜೆಯಾಗಿ,

ಕವಿತೆ ಹಣತೆಗಳ ಬೆಳಗಿ 

ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ

ದಿನಂಪ್ರತಿ;

ದೀರ್ಘ ಮೌನಗಳ

ಸುಳಿವಿನಲ್ಲಿ

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಸಿಲುಕಿ, 

ಚಡಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ 

ಮಾತ ಹೊಳೆ ಹರಿಸಲು;

ಮಾತಿಗೆ ಬರಗಾಲ ಬಡಿದು

ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡ

ಫೋಟೋಗಳ ಜಡಿ ಮಳೆ 

ಆಗಾಗ

ಹಣಿಯುತ್ತದೆ;

ಮತ್ತೆ

ಗರಿಗೆದರುತ್ತದೆ ಮನಸ್ಸು

ನೋಡುವ ತವಕದಲ್ಲಿ 

ಮಾತಾಗುವ ಹಂಬಲದಲಿ 

ಹಿಡಿಸಿದಾ ನಗುವ 

ಮುಡಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ, 

ಜೊತೆಗೂಡಿ ನಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ. 

-ಶಿವರಾಜ ಕಾಂಬಳೆ, ಮೂಡಲಗಿ