ದೇಹವೆಂಬ ದೇಗುಲದಲ್ಲಿ  ಹೃದಯವೆಂಬ ಹಣತೆ ಬೆಳಗುತಿದೆ, ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಆಳದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವೆಂಬ ಬೆಳಕು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಜಾತಸ್ಯ ಮರಣಂ ಧ್ರುವಂ.. ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಸಾವಿನಡೆಗೆ ಸಾಗುವುದೇ ಜೀವನ. ಈ ನಡುವಿನ ಕಾಲವೇ ನಮ್ಮದು ನಿಮ್ಮದು ಎಲ್ಲರದೂ...

ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಿಯಮದಂತೆ,

ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಮ್ಮಿಲನದಿಂದ,

ತಾಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದು,

ಮೊದಲ ಉಚ್ವಾಸ - 

ಅದೇ ನಮ್ಮ ಆರಂಭ,

ಅದೇ ಎಲ್ಲರ ಸಂಭ್ರಮ......

ಮುಂದೊಮ್ಮೆ,

ಕೊನೆಯ ನಿಶ್ವಾಸ -

ಅದೇ ನಮ್ಮ ಅಂತ್ಯ,

ಅದೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದುಃಖ - ನೋವು.

ಈ ನಡುವಿನ ಬಾಲ್ಯ ಯೌವ್ವನ  ಮುಪ್ಪುಗಳೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕು, ಹೇಗೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಿ ಇದನು, ಹೇಗೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ ಇದನು, ಪದಗಳಿವೆಯೇ ಇದಕೆ ಅರ್ಥಕೊಡಲು, ನಿಲುಕುವುದೇ ಇದು ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ, ಹೃದಯದ ಬಡಿತ - ರಕ್ತದ ಹರಿವು, ಮೆದುಳಿನ ಗ್ರಹಿಕೆ - ನರಗಳ ಚಲನೆ, ಗಾಳಿ ನೀರು ಬೆಳಕಿನ ಶಕ್ತಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಆಶ್ರಯ ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು ಸಾವಿನೆಡೆಗೆ, ಅದೇ ಜೀವನ.

ಚರ್ಮದ ಸ್ಪರ್ಶ - ಕಣ್ಣ ನೋಟ,

ಕಿವಿಯ ಆಲಿಸುವಿಕೆ - ಮೂಗಿನ ಗ್ರಹಿಕೆ,

ಹೊರ ಹಾಕುವುದು ಬಾಯಿ

ಧ್ವನಿಯ ಮೂಲಕ.

ಅದೇ ಜೀವಾ..

ಅದೇ ನಾನು ನಾನು ನಾನು....

 

ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಆ ನಾನೇ

ಆಗುವುದು ನಿರ್ಜೀವ ಶವ....

 

ಸೂರ್ಯ - ಚಂದ್ರರ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ,

ಸಾಗರದ ತಟದಲ್ಲಿ,

ಭೂತಾಯಿ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ,

ಹಗಲು - ರಾತ್ರಿಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ,

ನೋವು ನಲಿವುಗಳ ಭಾವದಲ್ಲಿ,

ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ

ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೆಲೆಯಾಗುವಾಸೆ.

ಅದೇ ಬದುಕಿನ ಸಾರ್ಥಕತೆ.....

ಯಾವುದೋ ದಾರಿ ಎಲ್ಲಿಗೋ ಪಯಣ ಈ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ, ಹುಟ್ಟುವುದೇ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ರಕ್ತ - ಕರುಳ ಸಂಬಂಧದೊಂದಿಗೆ, ಅಕ್ಕ ತಂಗಿಯರು - ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು ಜೊತೆ ಪಯಣಿಗರು, ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಸುಮಾ ಆಂಟಿ, ಚಾಕಲೇಟ್ ಕೊಡಿಸಿದ ರವಿಮಾಮ, ನನ್ನದೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರಜ್ವಲ, ಜಗಳ ಕಾಯುವ ಉಜ್ವಲ, ಈಗಲೂ  ಕಾಡುವ ಗುಮ್ಮಾ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾದ ರಾಹುಲ್, ಮಂಜ, ಪೀಟರ್, ಸ್ವಾತಿ,‌ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಪಾಶ, ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಸಿದ RMV, PNK, ರೋಸಿ, ಮೇರಿ, ಕಮಲ, ವಿಮಲ ಮಿಸ್ ಗಳು, ನನ್ನ ತುಂಟಾಟಗಳಿಗೆ ಬೆದರಿದ - ಬೆದರಿಸಿದ ಫಾತಿಮ, ಅಂಜಲಿ, ಆಯಾ - ದೀದಿಗಳು, ಯೌವ್ವನದ ದಿನಗಳ ಗೆಳೆಯರಾದ ರಾಬರ್ಟ್, ಹರೀಶ,  ಚಂದ್ರ, ಮಚ್ಚ ಮಹೇಶ, ಜ್ವರ ಬಂದರೆ, ಗಾಯಗಳಾದರೆ ನೆನಪಾಗುವ ಡಾಕ್ಟರ್ ಕಿರಣ್, ಡಾಕ್ಟರ್ ಸುಷ್ಮಾ,  ವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪಾರ್ಟಿಗಳ ಕಾಯಂ ಸಪ್ಲೈಯರ್ ಪ್ರಕೃತಿ ಡಾಬಾದ ಚಮಕ್ ಚಮಕ್ ನಂಜುಂಡ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯೌವ್ವನದ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿದ ಅಂದಿನ ಸಿನಿಮಾ ನಾಯಕ ನಾಯಕಿಯರಾದ ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್, ಎನ್.ಟಿ. ರಾಮರಾವ್, ಎಂಜಿಆರ್, ಅಮಿತಾಬ್ ಬಚ್ಚನ್‌, ಕಲ್ಪನಾ, ಜಮುನಾ, ಜಯಲಲಿತಾ, ಹೇಮಮಾಲಿನಿ, ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಕಂಪನಿಯ ಬಾಸ್ ಅಭಿರಾಜ್, ಸಹಪಾಠಿಗಳಾದ  ವತ್ಸಲ, ವಾಣಿ, ಶ್ರೀದೇವಿ, ಜೋಸೆಫ್, ವಿಕ್ರಮ್, ಕುಮಾರ್,  ಮೌಲ, ಶೆಟ್ಟಿ, ಬಾಳ ಸಂಗಾತಿಯಾದ ಕೋಮಲ, ಅವರ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಅಣ್ಣ ತಂಗಿ, ಮುದ್ದಾದ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ, ನಿಹಾರಿಕ, ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಕರು, ಅವರ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ವೆಂಕಟರಾಯರು, ಪದ್ನಾವತಮ್ಮನವರು, ನಂತರದಲ್ಲಿ ಬಂದ ನನ್ನ ಸೊಸೆಯರಾದ ಸೋನು, ಮಿಹಿರ, ಅಳಿಯ ಡಾಕ್ಟರ್ ಶಶಾಂಕ್, ಮುಂಜಾನೆಯ ವಾಕಿಂಗ್ ಗೆಳೆಯರಾದ ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿ, ಶ್ರೀಕಂಠು, ವೆಂಕಟೇಶ, ಶ್ರೀನಿವಾಸಯ್ಯ, ಓ, ಇನ್ನು ನಮ್ಮನ್ನಾಳಿದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಎಷ್ಟೋ, ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿದ ಭ್ರಷ್ಟರು,  ವಂಚಕರು ಎಷ್ಟೋ, ನನಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾದ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಸಮಾಜ ಸೇವಕರು ಎಷ್ಟೋ, ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ.. ಇವತ್ತಿಗೆ ನನಗೆ 80, ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಪತ್ನಿ ಹೋದಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಅಳಿಯಂದಿರು ಎಲ್ಲಾ ದೂರದ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಜೊತೆಗಾರರು, ಸಂಬಂಧಿಗಳು,  ಪರಿಚಿತರು ಈ ಬಾಳ ಪಯಣದಲಿ, ಎಲ್ಲೋ, ಎಂದೋ ಯಾತ್ರೆ ಮುಗಿಸಿ ಇಳಿದು ಹೋದರು, ನಾನೀಗ ಒಬ್ಬಂಟಿ, ಈ ಪಯಣದ ನನ್ನ ನಿಲ್ದಾಣದತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವೆ , ಈ ಪಯಣದಲಿ ಸಂತೃಪ್ತ, 80 ವಸಂತಗಳ ಏಳುಬೀಳುಗಳ ಸಾಕ್ಷೀದಾರ, ನಿಮಗಿದೋ ನನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದ. ಅಸತೋಮ ಸದ್ಗಮಯ, ತಮಸೋಮ ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಮಯ, ಮೃತ್ಯೋರ್ಮ ಅಮೃತಂಗಮಯ.

ತೃಪ್ತಿಯೇ ನಿತ್ಯ ಹಬ್ಬ.. ದೀಪದಿಂದ ದೀಪವ ಹಚ್ಚಬೇಕು ಮಾನವ.. ಅದಕ್ಕಾಗಿ.. ಸಂಕಲ್ಪ ಯಾತ್ರೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ..... ಹೊಸ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿಸಬೇಕಿದೆ ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು.. ವಿಷಯ ಯಾವುದೇ ಇರಲಿ, ಅದನ್ನು ಸಮಗ್ರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ, ಸಮಷ್ಟಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ವಿಮರ್ಶಿಸಬೇಕಿದೆ. ಯೋಚಿಸುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ವಕೀಲಿಕೆ - ಚರ್ಚೆ ಮೀರಿ ಮಂಥನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಾಂತತೆ ಕಾಪಾಡಬೇಕಿದೆ. ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು ವಿಷಯದ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬೇಕಿದೆ. ವಿಷಯ ಅರಿಯಲು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಸಭ್ಯತೆ - ಸೌಜನ್ಯತೆ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಆಗ ಮೂಡುವ ಅರಿವಿನಿಂದ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಿನಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೊಗಸೆಯಿಂದ ಮೊಗೆದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಹಂಚೋಣ. ನಮ್ಮೊಳಗಡಗಿರುವ ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸೋಣ. ಒಟ್ಟು ಬದುಕಿನ ಘನತೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾರ್ಥಕತೆಯತ್ತಾ ಸಾಗೋಣ.. "ಎಲ್ಲವೂ ವಿಫಲವಾದಾಗ ತಾಳ್ಮೆಯು ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆ..... "

-ವಿವೇಕಾನಂದ. ಎಚ್.ಕೆ., ಬೆಂಗಳೂರು

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ತಾಣ