ಅರಿವಿರಲು ಮೊನೆಯಷ್ಟು ಕುರುಡಾಗಿದ್ದೆ ಸೊಕ್ಕಿದಾನೆಯೊಲು
ಗರುವದಲಿ ಮನವಿತ್ತು ಎಲ್ಲನರಿತವವ ನಾನೆಂದು !
ಅರಿತವರ ಒಡನಾಟ ತರಲು ತುಸು ತುಸು ತಿಳಿವು,
ಮರುವ ನಾನೆಂದರಿತೆ; ಇಳಿಯಿತು ಸೊಕ್ಕಿನ ಜ್ವರವು.
(ಭರ್ತೃಹರಿಯ ಸುಭಾಷಿತವೊಂದರ ಭಾವಾನುವಾದ)
ಇದರ ಮೂಲ ಹೀಗಿದೆ:
ಯದಾ ಕಿಂಚಿದ್ ಜ್ಞೋಹಂ ಗಜ ಇವ ಮದಾಂಧಃ ಸಮಭವಮ್
ತದಾ ಸರ್ವಜ್ಞೋಸ್ಮಿತ್ಯಭವಲಿಪ್ತಮ್ ಮಮ ಮನಃ
ಯದಾ ಕಿಂಚಿದ್ಕಿಂಚಿತ್ ಬುಧಜನ ಸಂಕಾಶಾದವಗತಂ
ತದಾ ಮೂರ್ಖೋಸ್ಮೀತಿ ಜ್ವರ ಇವ ಮದೋ ಮೇ ವ್ಯಪಗತಃ
-ಹಂಸಾನಂದಿ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (2)