ಮಗನ ಅಚಲ ಸಂಕಲ್ಪ ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನರ ತಂಡಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರೇರಣೆ… ಹನುಮನ ಜನ್ಮಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕ್ಷಣಗಳು…

ಲೇಖನ: ಉಮೇಶ ಮುಂಡಳ್ಳಿ, ಭಟ್ಕಳ

ಕೆಲವು ಪ್ರವಾಸಗಳು ಕೇವಲ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಅನುಭವಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ, ಭಾವನೆಗಳಾಗಿ, ಬದುಕಿನ ಸುಂದರ ಕಥನಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೆಲವು ಯಾತ್ರೆಗಳು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಪ್ರಯಾಸ ನೀಡಿದರೂ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅಪಾರ ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಧನ್ಯತೆಯ ಭಾವವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ ಅನುಭವವೇ ನಮ್ಮ ಅಂಜನಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟದ ಯಾತ್ರೆ.

ಮಂತ್ರಾಲಯದಲ್ಲಿ ಗುರುರಾಯರ ದರ್ಶನ, ಪಂಚಮುಖಿ ಆಂಜನೇಯನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ಪಯಣ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ ನಮ್ಮ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನರಿದ್ದರು. ಶಿರೂರು ಭಾಗದ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರು ಸೇರಿ ಸಾಗಿದ ಈ ಯಾತ್ರೆ ಹನುಮಂತನ ಜನ್ಮಭೂಮಿಯ ದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು.

ಅಂತೂ ನಾವು ಕೊಪ್ಪಳ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಆನೆಗುಂದಿ ಸಮೀಪದ ಪವಿತ್ರ ಅಂಜನಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟದ ತಪ್ಪಲಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸುಮಾರು 2.30 ಗಂಟೆ. ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯ ಉಂಡೆಗಳನ್ನೇ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಉರಿ ಬಿಸಿಲು. ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ಬೇರೆ. ತಂಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾರೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳಗಿನ ಉಪಾಹಾರವೂ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ ಆಗಿತ್ತು.

ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರ ಮುಖಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದೆ. ಸುಮಾರು 560ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ಹನುಮನ ಜನ್ಮಸ್ಥಳ ತಲುಪುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಇಂತಹ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ!

'ಎಲ್ಲರೂ ಹನುಮಂತನ ಜನ್ಮಭೂಮಿಯಾದ ಅಂಜನಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೀರಾ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.

ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಉತ್ಸಾಹದ ಉತ್ತರ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಒಬ್ಬರ ಮುಖವನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆಯಾಸದ ಮುನ್ಸೂಚನೆ. ಇಷ್ಟು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ, ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಹತ್ತುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ ಅಳುಕು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇದ್ದಂತಿತ್ತು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಗ ಉತ್ಥಾನ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಅಳಲಾರಂಭಿಸಿದ.

'ಪಪ್ಪಾ, ನೀವು ಯಾರೂ ಬರದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಬರುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಹನುಮನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡೇ ಬರುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಭಾವುಕನಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟ.

ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನನಗೂ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ತೋಚಲಿಲ್ಲ.

ಅದು ಅವನ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಥಳವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕನಸಾಗಿತ್ತು. ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಯೂಟ್ಯೂಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಂಜನಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟದ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ,

'ಪಪ್ಪಾ, ನಾವೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಅಂಜನಾದೇವಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದಳಾ? ಹನುಮಂತ ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಆಟವಾಡಿದ್ದನಾ?' ಎಂದು ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಅವನ ಪುಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನ ಬಗ್ಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ, ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತೆಂದರೆ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಬಿಸಿಲು, ಹಸಿವು, ಆಯಾಸ ಯಾವುದೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದು ಒಂದೇ ಒಂದು. ತನ್ನ ಆರಾಧ್ಯ ದೈವ ಹನುಮಂತನ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಾಣಬೇಕು ಎಂಬ ಹಂಬಲ!

ಮಗನ ಆ ಅಚಲ ನಿರ್ಧಾರ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಿತು. ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಅಳುಕು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಅವನ ಸಂಕಲ್ಪವೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಯಿತು.

ಪ್ರತಿ ಮೆಟ್ಟಿಲಿನಲ್ಲೂ ರಾಮನಾಮದ ಸ್ಮರಣೆ...

ಬೆಟ್ಟದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಾಮನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯಿದೆ. ಮೊದಲು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಮನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಟ್ಟ ಏರಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆವು.

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹನುಮಧ್ವಜ, ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನ ಶಾಲು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಾಮನಾಮದ ಸ್ಮರಣೆ. ಅದೆಂಥದೋ ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಸಂತೋಷ!

ಕಳೆದ ವರ್ಷವಷ್ಟೇ ಶ್ರೀರಾಮನ ಜನ್ಮಭೂಮಿಯಾದ ಅಯೋಧ್ಯೆಯನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ಈ ವರ್ಷ ಹನುಮಂತನ ಜನ್ಮಭೂಮಿ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗುವ ಪವಿತ್ರ ಅಂಜನಾದ್ರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.

ಬೆಟ್ಟದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಏರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಬೃಹತ್ ಗಾತ್ರದ ಬಂಡೆಗಳು ನಮ್ಮ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ತನ್ನ ಅದ್ಭುತ ಕೈಚಳಕದಿಂದ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣುವ ಆ ಬಂಡೆಗಳ ರಚನೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿ. ಯಾವುದೇ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಮತೋಲನ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವ ಆ ಶಿಲಾರಾಶಿಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡೆವು.

ಆದರೆ ಬೆಟ್ಟ ಏರುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಉರಿ ಬಿಸಿಲು, ಹಸಿವು, ಆಯಾಸ ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ, ಏರು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ. ಕೆಲವರು ಅರ್ಧ ಬೆಟ್ಟ ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಬಳಲಿದ್ದರು. ಇನ್ನೇನು ಮುಂದೆ ಹತ್ತಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಂತ ತಲುಪಿದಾಗ ಹನುಮಾನ್ ಚಾಲೀಸಾ ಪಠಣ, ಶ್ರೀರಾಮನಾಮ ಸ್ಮರಣೆ ಅವರಿಗೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.

ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಮೊಳಗುತ್ತಿದ್ದ 'ಜೈ ಶ್ರೀರಾಮ್', 'ಜೈ ಹನುಮಾನ್' ಘೋಷಣೆಗಳು ಬೆಟ್ಟದ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದವರು ಮೇಲೇರಲು ಪ್ರಯಾಸಪಡುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.

'ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಷ್ಟೇ ಇದೆ, ಹತ್ತಿ ಬನ್ನಿ. ದರ್ಶನ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂಬ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ದಣಿದ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಪರಿಚಿತರ ನಡುವೆಯೂ ಭಕ್ತಿಯೊಂದು ಸುಂದರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬೆಸೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಯಾರಿಗೂ ಅಪರಿಚಿತರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ, ಒಂದೇ ಭಕ್ತಿಯ ಉತ್ಸಾಹ!

ಕಣ್ಣೆದುರು ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಂಪೆಯ ಅದ್ಭುತ ಸೌಂದರ್ಯ!

ಅರ್ಧ ಬೆಟ್ಟ ದಾಟಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧಗೊಳಿಸಿತು. ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ದೃಶ್ಯಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೂ ವಿಸ್ತಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಂತು ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದೆ.

ಅಬ್ಬಾ! ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತ ನಿಸರ್ಗ ಸೌಂದರ್ಯ!

ಬೃಹತ್ ಬಂಡೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳು, ಹಸಿರಿನ ನಡುವೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಣಿವೆಗಳು, ದೂರದವರೆಗೆ ಹರಡಿರುವ ತುಂಗಭದ್ರೆಯ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಂಪೆಯ ವಿಶಾಲ ಭೂಪ್ರದೇಶ. ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದರೆ ಹಂಪೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಮಾರಕಗಳ ಸಮುಚ್ಚಯವೇ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಶತಮಾನಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತನ್ನ ಒಡಲಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿರುವ ಈ ಭೂಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಎತ್ತರದಿಂದ ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ರೋಮಾಂಚಕ ಅನುಭವ.

ಇದೇ ಪ್ರದೇಶ ಪುರಾಣ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಯ ನೆಲವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ರಾಮಾಯಣದ ಕಥನಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ವಾನರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ, ಸುಗ್ರೀವ, ವಾಲಿ ಮತ್ತು ಹನುಮಂತನ ಬದುಕಿನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಈ ನೆಲದೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪೌರಾಣಿಕ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪಯಣಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವೈಭವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಹಂಪೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪರಿಸರವೂ ಇದೇ ಭೂಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಪುರಾಣದ ನೆನಪುಗಳು, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಇತಿಹಾಸದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅದ್ಭುತ ಸೃಷ್ಟಿ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅಂಜನಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ವಿಶೇಷ ಅನುಭವದ ತಾಣವನ್ನಾಗಿಸಿವೆ.

ಆ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಕಷ್ಟ. ಕೆಲವು ಸೌಂದರ್ಯಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು, ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಹನುಮನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಧನ್ಯತೆಯ ಕ್ಷಣ!

ಅಂತೂ ಏರುಪೇರುಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿ ತಲುಪಿದೆವು.

ಹನುಮಂತನ ಜನ್ಮಸ್ಥಳವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ಪವಿತ್ರ ತಾಣವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಭಾವನೆ ಹೇಳತೀರದು. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಏರಿದ ಆಯಾಸವೆಲ್ಲ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದಂತಾಯಿತು.

ಮೇಲಿರುವ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನ ದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಭಕ್ತರು ಸಾಲುಗಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವಾಲಯದ ಎದುರಿನ ಬೃಹತ್ ಧರ್ಮಜಾಗೃತಿ ಗಂಟೆಗಳು ವಿಶೇಷ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಸುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಭಕ್ತಿಯ ಕಂಪನ.

ಹನುಮಂತನ ದರ್ಶನ ಪಡೆದು ಕೈಮುಗಿದ ಆ ಕ್ಷಣ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ.

ಮಗ ಉತ್ಥಾನದ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅಂದು ಕಂಡ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬ ಆತಂಕದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟಿದ್ದ ಅದೇ ಮಗು, ತನ್ನ ಬಹುದಿನಗಳ ಕನಸು ನನಸಾದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನ ಎದುರು ನಿಂತಿತ್ತು.

ಅವನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ತೃಪ್ತಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಸಂಭ್ರಮ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರವಾಸದ ಸಾಧನೆಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಂಡಿತು.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾವು ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿ, ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುವುದು, ಆ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲವೇ?

ಅಂದು ಉತ್ಥಾನ ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ ಪಾಠವೂ ಅದೇ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ಸಂಕಲ್ಪವಿದ್ದರೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿನ ಕಷ್ಟಗಳು ಕೂಡ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವಾಗ ಕಷ್ಟವೆನಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲೂ ದರ್ಶನದ ನಂತರ ಸಾರ್ಥಕವೆನಿಸಿತು.

ಇಳಿಯುವಾಗ ಉಳಿದದ್ದು ನೆನಪುಗಳ ಬೆಳಕು...

ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವಾಗ ಇದ್ದ ಆಯಾಸ, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಬಿಸಿಲಿನ ತಾಪ ಎಲ್ಲವೂ ದರ್ಶನದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋಗಿದ್ದವು. ಬೆಟ್ಟ ಇಳಿಯುವಾಗ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಯಾಸವೂ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೊಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಇಳಿಯುವಾಗಲೂ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಮೇಲಿನ ಹನುಮನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿತ್ತು.

ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನರ ತಂಡವಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಪಯಣ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತ್ತು.

ಅಂದು ನನಗನಿಸಿದ್ದು ಇಷ್ಟೇ. ಬೆಟ್ಟದ ಎತ್ತರವನ್ನು ಅಳೆಯುವುದು ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಏರಲು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಭಕ್ತಿ, ಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದಲೂ!

ಅಂಜನಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟ ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಶ್ರದ್ಧೆಯ ತಾಣವಲ್ಲ. ಅದು ಪುರಾಣದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಸುವ, ಇತಿಹಾಸದ ವೈಭವವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಕ್ತಿಭಾವವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ನೆಲ.

ಹಂಪೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು 30 ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಕೊಪ್ಪಳ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಆನೆಗುಂದಿ ಸಮೀಪದ ಈ ಅಂಜನಾದ್ರಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ ಅನುಭವ.

ಆದರೆ ಈ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉಳಿದದ್ದು ಹನುಮಂತನ ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಅಳುತಿದ್ದ ನನ್ನ ಮಗ, 'ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಆದರೂ ಹತ್ತುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಹನುಮನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಆ ಕ್ಷಣ.

ಬಹುಶಃ ಭಕ್ತಿಯ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ಇದೇ ಇರಬಹುದು. ಅದು ವಯಸ್ಸನ್ನೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕಲ್ಪವಿದ್ದರೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸುವುದನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಂದು ಅಂಜನಾದ್ರಿಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಏರಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಕ್ತಿಯೂ, ಮಕ್ಕಳ ಕನಸುಗಳೂ, ಕುಟುಂಬದ ಆತ್ಮೀಯತೆಯೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಮೇಲೇರಿದ್ದವು.

ಹನುಮಂತನ ದರ್ಶನದ ಆ ದಿವ್ಯ ಕ್ಷಣಗಳು, ಮಗನ ಮುಗ್ಧ ಭಕ್ತಿ, ಗೆಳೆಯರ ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಕಂಡ ಹಂಪೆಯ ವಿಹಂಗಮ ದೃಶ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಇಂದಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿವೆ.

ಕೆಲವು ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ಇಳಿಯಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಅನುಭವಗಳ ಎತ್ತರದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಎಂದಿಗೂ ಕೆಳಗಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ!

ಜೈ ಶ್ರೀರಾಮ್! ಜೈ ಹನುಮಾನ್!