ಮೈಮ್ಯಾಲೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳೋ ಹಚ್ಚಿ (ಟ್ಯಾಟೂ) ಬರೀ ಚಂದಕ್ಕ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲಪಾ; ಅದು ನಮ್ಮ ಮೈಯಾಗ ಇರೋ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಗೆ (immune system) ಜೀವಮಾನ ಪೂರ್ತಿ ಕೆಣಕಿ, ಒಳಗಿಂದೊಳಗ ನಂಜು ಹತ್ಕೊಳೊಹಂಗ (chronic inflammation) ಮಾಡ್ತೇತಿ.

ಚರ್ಮದಾಗ ಇಂಕ್ ಚುಚ್ಚಿದ ಕೂಡ್ಲೇ, ನಮ್ಮ ಮೈ 'ಯಾರೋ ಹೊರಗಿನ ವೈರಿಗಳು ನುಗ್ಗ್ಯಾರ' ಅಂತ ತಿಳ್ಕೊತೇತಿ. ತಡ ಮಾಡಲಾರದ ಮೈಯಾಗ ಇರೋ 'ಮ್ಯಾಕ್ರೋಫೇಜ್' ಅನ್ನೋ ರಕ್ಷಣಾ ಕಣಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಓಡೋಡಿ ಬಂದು ಆ ಇಂಕ್ ಕಣಗಳನ್ನ ಗಪಗಪ ನುಂಗಾಕ ನೋಡ್ತಾವ. ಆದ್ರ ಏನ ಮಾಡ್ತೀರಿ, ಆ ಇಂಕ್‌ನ ಕರಗಿಸಾಕ ಇವುಗಳ ಕೈಲಿ ಆಗಂಗಿಲ್ಲ. ಹಿಂಗಾಗಿ ಆ ಜೀವಕೋಶಗಳೇ ಅಲ್ಲೇ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದು, ನುಂಗಿದ ಇಂಕ್‌ನ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲೇ ಉಗಿದು ಹೋಗ್ತಾವ. ಆಮ್ಯಾಲೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಕಣಗಳು ಬಂದು ಅದನ್ನ ನುಂಗಾಕ ಹೋಗಿ ಸಾಯ್ತಾವ. ಈ ಗೋಳು ಹಿಂಗ ನಿರಂತರ ನಡೀತಾನ ಇರ್ತೇತಿ.

ಈ ಚಕ್ರ ಮುಗಿಯಲಾರದ ಹಿಂಗ ಸುತ್ಕೋತ ಇರೋದ್ರಿಂದಾನ, ಹಚ್ಚಿ ಎಂದಿಗೂ ಅಳಿಸದ ಹಂಗ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಾಣ್ತೇತಿ; ಜೊತೆಗೆ ಚರ್ಮದಾಗ ಸದಾ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮಟ್ಟದ ನಂಜು ಉಳ್ಕೊಂಡ ಇರ್ತೇತಿ.

ದಿನಾ ಕಳೆದಂಗ, ಈ ಇಂಕ್‌ನ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಕಣಗಳು ನರಗಳ ಮೂಲಕ ಹೋಗಿ 'ಲಿಂಫ್ ನೋಡ್ಸ್' ಅನ್ನೋ ಗಂಟುಗಳಾಗ ಜಮಾ ಆಗ್ತಾವ. ಇದರಿಂದ ಮೈಯಾಗ ಇರೋ ರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮ್ಯಾಲೆ ಸದಾ ಬೆಂಡೆತ್ತಿದಂಗ ಆಗ್ತೇತಿ. ಹೊಸ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಹೇಳೋ ಪ್ರಕಾರ, ಮೈಯಾಗ ಹಿಂಗ ಇಂಕ್ ತುಂಬಿಕೊಳೋದ್ರಿಂದ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಂಗಿಲ್ಲ; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಎಂಆರ್‌ಎನ್‌ಎ (mRNA) ತರಹದ ಲಸಿಕೆಗಳು (vaccines) ಕೊಟ್ಟಾಗ ಅವು ಅಷ್ಟ ಚೊಲೋ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಂಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಾಗೇತಿ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಹಚ್ಚಿ ಹಾಕೋ ಶಾಯಿಯಾಗ ನಿಕ್ಕಲ್, ಕೋಬಾಲ್ಟ್ ಅನ್ನೋ ಕೆಟ್ಟ ಲೋಹಗಳಿರ್ತಾವ. ಇವುಗಳಿಂದಾಗಿ ರಕ್ತದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ (ಲಿಂಫೋಮಾ) ಮತ್ತ ಚರ್ಮದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಬರೋ ಸಂಭವ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿರ್ತೇತಿ ಅಂತಾರೆ.

ತಮ್ಮ ಖುಷಿಗೆ, ಅಂದಕ್ಕ ಹಚ್ಚಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳೋದು ಒಂದು ಶೋಕಿ ಇರಬೋದ್ರೀ; ಆದ್ರ ಮೈ ಒಳಗ ಮಾತ್ರ, ನಿಮ್ಮ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಗೂ ಮತ್ತ ಆ ಚರ್ಮದಾಗ ಸಿಕ್ಕಾಕೊಂಡ ಇಂಕ್ ಕಣಗಳಿಗೂ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಜಬರದಸ್ತ್ ಜಗಳ ನಡೀತಾನ ಇರ್ತೇತಿ!

[Nielsen, C., Jerkeman, M., & Jöud, A. S. (2024). Tattoos as a risk factor for systemic lymphoma: A population-based case-control study. eClinicalMedicine]