​ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಮೌನ ಎಂಬಿವು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಎರಡು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಗಳು. ಸಹನೆಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಬಲಗೊಳಿಸಿದರೆ… ಮೌನವು ನಮ್ಮನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಲಶಾಲಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ(ಸಹನೆಯಿಂದ) ಇರುವುದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ​ಸಹನೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿರಂತರ ಪ್ರಯತ್ನದ ಮೂಲಕ ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸದ್ಗುಣ.

​ಹಾಗೆಯೇ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಕೂಡ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ​ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವೇ ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯದ್ದು, ​ಹಾಗೂ ನಾವು ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಅವಕಾಶವನ್ನೇ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.

​ನಾವು ಸತತವಾಗಿ ಬಹಳ ಸಮಯದವರೆಗೆ (ಅಂದರೆ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಸಮಯದ ಶೇ. ೬೫ ರಿಂದ ೭೫ ರಷ್ಟು ಭಾಗ) ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ, ಎದುರಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು.

​ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಸಂಭಾಷಣೆ ನಡೆಸುವಾಗ ಕನಿಷ್ಠ ಶೇ. ೭೫ ರಷ್ಟು ಸಮಯ ಆಲಿಸುವುದು (ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು) ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಶೇ. ೨೫ ರಷ್ಟು ಸಮಯ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತರಿಸುವುದು (ಮಾತನಾಡುವುದು) ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ .

​ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು, ಅವರು ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಶೇ. ೯೭ ರಿಂದ ೯೮ ರಷ್ಟು ಭಾಗ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ​ಹಾಗೆಂದು, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಕೂಡ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಂವಹನದ ಉತ್ತಮ ಗುಣವಲ್ಲ. ​ಕೆಲವರು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಈ ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಮೌನದ ಗುಣಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಬಹುಪಾಲು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ರೂಢಿಸಿ ಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.

​ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಈ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ​ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಲಾರದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢತೆಯನ್ನು (Assertiveness) ತೋರುವುದು ಕೂಡ ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ​ಸಂದರ್ಭ ಬಂದಾಗ "ಇಲ್ಲ" (ಬೇಡ) ಎಂದು ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ದೃಢತೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ.

​ಬನ್ನಿ, ಇಂದಿನಿಂದಲೇ ಈ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಮುನ್ನುಡಿಯನ್ನು ಬರೆಯೋಣ.

​ಸಹನೆ, ಛಲ / ಪರಿಶ್ರಮ, ಭಾಗಶಃ ಮೌನ

(ನಿಮ್ಮ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮೌನವಿರಬೇಕು.‌..ಆಗಲೇ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಮುತ್ತಾಗುವುದು ಹಾಗೂ ನಿಯಂತ್ರಿತ ಮೌನವೇ ಬಂಗಾರ, ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ )