ಹಾಸ್ಯ ಸಾಹಿತಿ ಶ್ರೀಯುತ ಅ.ರಾ.ಸೇ. ಅವರ ಲೇಖನಗಳೆಂದರೆ ನನಗೆ ಪಂಚ ಪ್ರಾಣ. ಸುಮಾರು ೨೫ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವರ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಜಾವಾಣಿ/ಉದಯವಾಣಿ ದೀಪಾವಳಿ ಮತ್ತು ಸುಧಾ ಉಗಾದಿ ವಿಶೇಷಾಂಕ ಕೈಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಪರಿವಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಹೆಸರು ಹುಡುಕಿ ಆ ಪೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ . ( ಈ ತರಹ ಇನ್ನೊಂದು ನಾನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಸರು ಶ್ರೀ ಕೇ. ಫ. ಅವರದು . ಅವರ ಲೇಖನಗಳು ಬಿಡಿ ಬಿಡಿಯಾಗಿ ಆಗಾಗ ಸುಧಾ , ತುಷಾರಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದುಂಟು . ಅವೆಲ್ಲವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನಿಮಗೆ ಪ್ರಿಸಂ ಅಥವಾ ಅಂಕಿತ ಪ್ರಕಾಶನದವರು ( ಅಥವಾ ಅಪರಂಜಿ?) ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಾಸ್ಯಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಗಬಹುದು . ಅವರದು ಒಂದು ಧಾರಾವಾಹಿ ಹಾಸ್ಯ ಕಾದಂಬರಿ ತುಷಾರದಲ್ಲಿ ಸೊಗದಿರುಳು-ನಲ್ವಗಲು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿತ್ತು . ನಾನು ಕತ್ತರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. 'ನಗೆಮುಗಿಲು' ಎಂಬ ಕವಿತೆಗಳ ಸಂಕಲನದ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೆ ಪುಸ್ತಕ ಬಂದದ್ದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ . ( ಯಾರಿಗಾದರೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ತಿಳಿಸಿ) .
'ನಗೆ ಮುಗಿಲು' ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನನಗೆ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಬರೀ ನಾಲ್ಕು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು . ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ನೋಡಿದ ಕವನವೊಂದರ ಸಾಲುಗಳು ಹೀಗಿವೆ . ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದ , ಎಂದೂ ಮರೆಯಲಾಗದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ .

ಮರೆವೆನೆಂತು ಭರಮಸಾಗರವನು ?
ಅಲ್ಲಿ ಸೊಳ್ಳೆಗಳ ಮಧುರ ಝೇಂಕರವನು ?

( ಅಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬರುವ ಮಿರಚಿಯ ಪರಿಮಳವನು? - ಇದು ನಾನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಲು!)

ಮೂಕರ್ಜಿಯ ಬರೆದೇ ಪುರವ ಕಟ್ಟಿದ ಪ್ರಮುಖರಲ್ಲುಂಟು....
ಹೋಟಲು ಚಹವ ಕುಡಿದೇ ಹೊಲವ ಮಾರಿದವರಲ್ಲುಂಟು ...

ರಾಮನೆಂತು ವನದಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ನೆನೆನೆನೆದು ಅತ್ತನೋ ,
ಪಂಪನೆಂತು ಬನವಾಸಿಯ ನೆನೆದನೋ ...
( ಅಂತು ನಾನು ನೆನೆವೆ ಭರಮಸಾಗರವನು )...

ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಶೈಲಿ ತುಂಬ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ... ಇನ್ನಷ್ಟನ್ನು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬರೆಯುವೆ.