ಈ ಜಗತ್ತಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಬದುಕಲಿಲ್ಲ,ನೀನೂ ಬದುಕಲಿಲ್ಲ ಸಾಕಿ

ನಾವು ಬದುಕುವ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನೊಬ್ಬರೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ ಸಾಕಿ.

 

ನಮ್ಮಿಂದ ಕದ್ದೋಯ್ದು ತಮ್ಮ ಮನೆ ಬೆಳಗಿಸಿಕೊಂಡರು

ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಲೂ ಕೊಡದೆ ನಮಗೆ ಊರುಗೋಲೆಳೆದರು ಸಾಕಿ.

 

ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಮಗೇನೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ ಈ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ

ನಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ಮುಳುಗಲು ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು ಸಾಕಿ.

 

ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಸೋತು ಭ್ರಮೆಯಿಂದೆದ್ದು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ

ಹಂಬಲಿಸಿ ಬಂದ ಗಳಿಗೆಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಲನ್ನಾದರು ತೆರೆ ಸಾಕಿ.

 

ನನ್ನ ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆಲ್ಲಾ ಬದುಕಿದ್ದರು ನೋಡು

ದು;ಖದ ಈ ಕಡಲೇ ತೋರಿಸಿತು ಜಗತ್ತೇ ಹೀಗೆಂದು ಸಾಕಿ.

 

ಎಲ್ಲಾ ಸುಳು ಈಭೂಮಿ,ಆಕಾಶ,ಹಸಿರು,ಉಸಿರೂ ಸಹ

ನೀ ಬದುಕಿಸಿದ ಈ ಕ್ಷಣವೇ  ಸತ್ಯ-ನಿತ್ಯ-ನೂತನ ಸಾಕಿ.