ನಲ್ಲೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕರೆಯು

ಕದಡಿತೆನ್ನ ಮನವನು

ಎದೆಯ ದುಗುಡ ೆಲ್ಲ ಮರೆತು

ಕಾಯುತಿರುವೆ ಬರವನು 1

ಆ ವಸಂತದ ಇರುಳಲಂದು

ಕೂಗಿ ಕರೆದೆ ನಲ್ಲನೆಂದು

ತಂಪುಗಾಳಿಯಂತೆ ಬಂದು

ಎದೆಯ ಕದವ ತೆರೆದೆ ಇಂದು

ಬರಡು ನೆಲದಾ ಕುಸುಮ ನಾನು

ಅರಳಿದಾಗಲೂ ಪಲವು ಏನು

ಗಂದದಾ ಕೊರಡು ನೀನು

ನಿನ್ನೊಳೇಕೋ ಬೆರೆತೆ ನಾನು