ಕವಿತೆ : ಮಂದಗೋಚರ ಸತ್ಯ..
ಹಸಿರ ಮಾವಿನತೋಪು, ತಂಪು ತಂಪಿದ್ದರೂ
ಜೀರುಂಡೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲ ತೋಪಿನೊಳಗೆ.
ಎತ್ತನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ತೂಗುತಿಹ ಹೆಮ್ಮಾವು,
ಚಿಗುರಿದೆಲೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯದೊಳಗೆ
ಆಹ! ಕೋಗಿಲೆ ಕಂಡೆ ಎತ್ತರದ ಟೊಂಗೆಯಲಿ
ಕಪ್ಪು, ಬಾಗಿದ ಕೊಕ್ಕು ದಿಟ್ಟಿ ತಾಗೆ.
ಹಲಗಂಟೆ ಕಾದರೂ ಇನಿದನಿಯು ಬರಲಿಲ್ಲ.
ಒಮ್ಮೆಗೇ ಕಿರುಚಿತದು ಕಪ್ಪು ಕಾಗೆ.
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (2)
ನಿಮ್ಮ ರಚಿತ ಮಂದಗೋಚರ ಕವನ ತುಂಬಾ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿದೆ, ಅರ್ಥವಾಗುವ ಬಗೆ ಅವರವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು.
ಧನ್ಯವಾದಗಳು.