ಎಲ್ಲವೂ ಮುರಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ , ಮುಗಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ..

ಕಿಲುಬುಗಟ್ಟುತ್ತದೆ , ಕಿರುಗುಟ್ಟುತ್ತದೆ

ನನ್ನ ಕವಿತೆ, ನಿನ್ನ ಕಿವಿ ,

ಬಿಗಿವ ಮೌನ , ಸತ್ತ ಮಾತು,

ಹೇರಲಾರದೆ ಹೆತ್ತ ಹೊತ್ತು... !!

ನಿನ್ನ ಮುದಿ ಹುಬ್ಬಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆಯ ತೀಡುವಾಗ,

ಕರಿ ಶಾಯಿಯ ನನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ಕವಿತೆಯ ನೆನೆಯದಿರು..

ಮರಳೀತು ಯೌವ್ವನ ಜೋಕೆ !!

ಸುಕ್ಕಾದ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ,

ಹಸಿಯಾದ ಮರಳಲ್ಲಿ, ಚಿಗುರು ಗಡ್ಡದಲ್ಲಿ ,

ಬೆರಳು, ಕೊರಳು ಹೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ .

ರೋಡು ದಾಟುವಾಗ ನಿನ್ನ ನೆರಳನು

ತಾಗಿದ ನನ್ನ ನೆರಳಲ್ಲಿ ..

ಏನಾದರೂ ನೀ ಪ್ರೀತಿಸಬಹುದಿತ್ತು ನನ್ನ

ಒಂದರೆಘಳಿಗೆಯಾದ್ರೂ

ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದರೆ ನಾನು ಕವಿತೆ ಬರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ

ನಿನ್ನ ಹುಬ್ಬೂ ಹಣ್ಣಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ

ಧನ್ಯವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ

ಇತಿ

ವಿಜೇತ್