ಮೂಲ: ಶರ್ಲಿ ಜಾಕ್ಸನ್ (೧೯೪೮)

ಜೂನ್ ೨೭ರ ಆ ಬೆಳಗಿನ ವಾತಾವರಣವು ಸ್ವಚ್ಛ ಹಾಗೂ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ತುಂಬು ಬೇಸಿಗೆಯ ಹಿತವಾದ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಹೂವುಗಳು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಅರಳಿದ್ದವು. ಹುಲ್ಲು ದಟ್ಟವಾದ ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರು ಅಂಚೆ ಕಚೇರಿ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕಿನ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಚೌಕದಲ್ಲಿ ಜಮಾಯಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಕೆಲವು ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಎಷ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ, ಲಾಟರಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಎರಡು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಜೂನ್ ೨೬ರಂದೇ ಆರಂಭಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸುಮಾರು ಮುನ್ನೂರು ಜನರಿರುವ ಈ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ, ಇಡೀ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ ಆರಂಭಿಸಿದರೂ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದ ವೇಳೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಮರಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಮೊದಲು ಮಕ್ಕಳು ಗುಂಪುಗೂಡಿದರು. ಶಾಲೆಗಳು ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಗಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ್ದವು, ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಭಾವನೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮನೆಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಸುಮ್ಮನೆ ಜೊತೆಗೂಡಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಅವರು ಗದ್ದಲದ ಆಟಗಳಿಗೆ ಇಳಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳಿನ್ನೂ ತರಗತಿ, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಾದ ಶಿಕ್ಷೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಇದ್ದವು. ಬಾಬಿ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಈಗಾಗಲೇ ತನ್ನ ಜೇಬುಗಳನ್ನು ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ, ಉಳಿದ ಹುಡುಗರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು—ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ನಯವಾದ ಮತ್ತು ದುಂಡಗಿನ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಬಾಬಿ, ಹ್ಯಾರಿ ಜೋನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಡಿಕ್ಕಿ ಡೆಲಾಕ್ರಾಯ್ (ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಇದನ್ನು 'ಡೆಲ್ಲಾಕ್ರಾಯ್' ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು) ಕೊನೆಗೆ ಚೌಕದ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲುಗಳ ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿಯನ್ನೇ ಮಾಡಿ, ಬೇರೆ ಹುಡುಗರು ಅದನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತರು. ಹುಡುಗಿಯರು ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಹುಡುಗರ ಕಡೆಗೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನು ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳು ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣ-ಅಕ್ಕಂದಿರ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು.

ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಪುರುಷರು ಸೇರತೊಡಗಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಬಿತ್ತನೆ, ಮಳೆ, ಟ್ರಾಕ್ಟರುಗಳು ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಆ ಕಲ್ಲುಗಳ ರಾಶಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಅವರ ಹಾಸ್ಯವು ಮೆಲುದನಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವರು ಜೋರಾಗಿ ನಗುವ ಬದಲು ಮಂದಹಾಸ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಸುಕಾದ ಮನೆಗೆಲಸದ ಉಡುಪು ಮತ್ತು ಸ್ವೆಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಪತಿಯಂದಿರ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಬಂದರು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಹರಟುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಪತಿಯಂದಿರನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮಹಿಳೆಯರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೂಗಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ನಾಲ್ಕೈದು ಬಾರಿ ಕರೆದ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಮಕ್ಕಳು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಮ್ಮಂದಿರ ಬಳಿ ಬಂದರು. ಬಾಬಿ ಮಾರ್ಟಿನ್ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಕೈಗೆ ಸಿಗದಂತೆ ನುಣುಚಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಕಲ್ಲುಗಳ ರಾಶಿಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದ. ಅವನ ತಂದೆ ಗದರಿಸಿದಾಗ, ಬಾಬಿ ತಕ್ಷಣ ಬಂದು ತನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅಣ್ಣನ ನಡುವೆ ನಿಂತುಕೊಂಡನು.

ಚೌಕದ ನೃತ್ಯಗಳು, ಹದಿಹರೆಯದವರ ಕ್ಲಬ್ ಮತ್ತು ಹ್ಯಾಲೋವೀನ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಂತೆ ಈ ಲಾಟರಿಯನ್ನೂ ಸಹ ಮಿಸ್ಟರ್ ಸಮ್ಮರ್ಸ್ ಅವರೇ ಆಯೋಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಇಂತಹ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವಷ್ಟು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ದುಂಡು ಮುಖದ, ಪ್ರಸನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಅವರ ಹೆಂಡತಿ ಸದಾ ಜಗಳಗಂಟಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಹಳ್ಳಿಗರಿಗೆ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಮರುಕವಿತ್ತು. ಅವರು ಆ ಕಪ್ಪು ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಂದಾಗ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರಲ್ಲಿ ಪಿಸುಮಾತು ಶುರುವಾಯಿತು. ಅವರು ಕೈಬೀಸುತ್ತಾ, "ಇಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವಾಯಿತು ಜನರೇ," ಎಂದರು. ಪೋಸ್ಟ್‌ಮಾಸ್ಟರ್ ಮಿಸ್ಟರ್ ಗ್ರೇವ್ಸ್ ಅವರು ಮೂರು ಕಾಲುಗಳ ಸ್ಟೂಲ್ ಹಿಡಿದು ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು. ಸ್ಟೂಲನ್ನು ಚೌಕದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಮಿಸ್ಟರ್ ಸಮ್ಮರ್ಸ್ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಪ್ಪು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟರು. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಮಿಸ್ಟರ್ ಸಮ್ಮರ್ಸ್ "ಯಾರಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಿರಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮೊದಲು ಎಲ್ಲರೂ ಹಿಂಜರಿದರು. ನಂತರ ಮಿಸ್ಟರ್ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಬ್ಯಾಕ್ಸ್ಟರ್ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು. ಮಿಸ್ಟರ್ ಸಮ್ಮರ್ಸ್ ಅದರೊಳಗಿನ ಕಾಗದಗಳನ್ನು ಕೈಯಾಡಿಸಿ ಬೆರೆಸತೊಡಗಿದರು.