ಅನುವಿಗೆ ರಜೆ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅಜ್ಜಿಯ ಮನೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅಜ್ಜಿ ಮನೆಯ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇತ್ತು. "ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಬೇಡ" ಎಂದು ಅಜ್ಜಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಒಂದು ದಿನ ಅಜ್ಜಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ ಕುತೂಹಲ ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಅನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತೆರೆದಳು. ಒಳಗೆ ಚಿನ್ನ, ವಜ್ರ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಳೆಯ ಪತ್ರಗಳು, ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪು ಫೋಟೋಗಳು, ಒಂದು ತುಂಡಾದ ಬಳೆ, ಮತ್ತು ಒಣಗಿದ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹಾರ ಮಾತ್ರ.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರು. ಅನು ಹೆದರಿದಳು. ಆದರೆ ಅಜ್ಜಿ ನಕ್ಕು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.

"ಇದು ನನ್ನ ಸಂಪತ್ತು ಕಣೇ" ಅಂದರು. ಒಂದೊಂದೇ ಫೋಟೋ ತೋರಿಸಿ ಕಥೆ ಹೇಳಿದರು. "ಇದು ನಿನ್ನ ಅಜ್ಜ ನನಗೆ ಮೊದಲ ಸಲ ಕೊಟ್ಟ ಬಳೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಮದುವೆಯ ಮಲ್ಲಿಗೆ. ಈ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಅವರು ಊರಿಂದ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು."

ಅನುಗೆ ಆಗ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅಜ್ಜಿಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ 60 ವರ್ಷದ ಪ್ರೀತಿ, ನೆನಪು, ಜೀವನ ಎಲ್ಲಾ ತುಂಬಿತ್ತು.

ಆ ದಿನದಿಂದ ಅನುಗೆ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಅಂದರೆ ಖಜಾನೆ.