ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಕೌಶಲ, 'ದಸಿ' ಹಿಡಿದು ಕೊಬರಿ ಸುಲಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಮಂಡಿಯ ಪಯಣ...

ನಮ್ಮ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಎಣ್ಣೆಗೆ ಮತ್ತು ಒಣ ಕೊಬರಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಉತ್ತಮ ತಳಿಯ ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳಿವೆ. ನಮ್ಮ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಎಳನೀರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಎಳನೀರಿಗಾಗಿ ಕೊಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ. ಎಳನೀರಿನ ಹಂತವನ್ನು ದಾಟಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಣಗಿದ ಮೇಲೆಯೇ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಶುರು.

ನಾವು ಕಾಯಿ ಕೀಳಲು ಯಾರನ್ನೂ ಮರ ಹತ್ತಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಉದ್ದನೆಯ ಬಿದಿರಿನ ತುದಿಗೆ ಚೂಪಾದ ಕುಡುಗೋಲು ಕಟ್ಟಿದ 'ಜವಣಿಗೆ' ಎಂಬ ಉಪಕರಣ ಬಳಸಿ ಕೆಳಗಿನಿಂದಲೇ ಕಾಯಿ ಕೊಯ್ಯುವ ಆಳುಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಈಗ ಈ ಜವಣಿಗೆ ಹಿಡಿದು ಕಾಯಿ ಕೊಯ್ಯುವ ಆಳುಗಳೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ!

ಹೀಗಾಗಿ ಮರದಿಂದ ತಾವಾಗಿಯೇ ಬಿದ್ದ ಒಣಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇವೆ. ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ಗಾಳಿ-ಬೆಳಕು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಡುವ ಶೆಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಚ್‌ಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿಡುತ್ತೇವೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಗಾಳಿಯಾಡದಿದ್ದರೆ ಕಾಯಿಗಳು ಒಳಗಡೆಯೇ ಕೊಳೆತು ಹೋಗುವ ಅಪಾಯವಿರುತ್ತದೆ.

ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಕೌಶಲ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಸೇವೆ

ಅಡಿಕೆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಜಾಗ ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದರಿಂದ ಬ್ಲೇಡ್ ಕಟರ್ ಯಂತ್ರ ಬಳಸಿ ಕಳೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇವೆ. ತೆಂಗಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಕಲ್ಟಿವೇಟರ್ ಬಳಸಿ ಉಳುಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಪಾಳೇಕರ್ ಅವರ ಪದ್ಧತಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಉಳುಮೆ ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಉಳುಮೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮಣ್ಣು ಕೆದರಿ, ಒಳಗಿರುವ ಎರೆಹುಳುಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಅದರ ಬದಲಿಗೆ 'ಚೈನ್ ಸ್ಲ್ಯಾಷರ್' (Chain Slasher) ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಮಣ್ಣನ್ನು ಅಗೆಯದೆ, ಮೇಲಿರುವ ಕಳೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕತ್ತರಿಸಿ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ.

ನನಗೆ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಚಾಲನೆಯ ಅನುಭವವಿದೆ. ರಜೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಓಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್‌ಗೆ ಟ್ರೇಲರ್ ಹಾಕಿ ಕಿರಿದಾದ ದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ರಿವರ್ಸ್ ತೆಗೆಯುವುದು ಇದೆಯಲ್ಲ—ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕೌಶಲ ಮತ್ತು ಸವಾಲು. ಅನುಭವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅದು ಸಾಧ್ಯ. ಹೊಲದ ಒಳಗೆ ಎಷ್ಟೇ ರಿಸ್ಕ್ ಇದ್ದರೂ ಸಲೀಸಾಗಿ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಚಲಾಯಿಸುವ ನಾನು, ಮೇನ್ ರೋಡ್‌ಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅತ್ಯಂತ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತೇನೆ.

‘ದಸಿ’ ಹಿಡಿದು ಕೊಬರಿ ಸುಲಿಯುವ ಸಾಹಸ

ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಣ ಕೊಬರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಬೆಲೆ ಬಂದಾಗ, ಊರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಯಿ ಸುಲಿಯುವ ಕೆಲಸ ಜೋರಾಗುತ್ತದೆ. ಕೊಬರಿ ಸುಲಿಯಲು ಕಾರ್ಮಿಕರು 'ದಸಿ' ಎಂಬ ವಿಶೇಷ ಉಪಕರಣವನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೊಂದು ಉದ್ದನೆಯ ಕಬ್ಬಿಣದ ದಂಡ, ಅದರ ಎರಡೂ ತುದಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಚೂಪಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ತುದಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟು, ಮೇಲಿನ ಚೂಪಾದ ತುದಿಗೆ ಕಾಯಿಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಶಕ್ತಿ ಬಳಸಿ ಸಿಪ್ಪೆ ಸುಲಿಯುತ್ತಾರೆ.

ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಈ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ 'ರಾಕಿ'ಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಖುಷಿ! ಏಕೆಂದರೆ ಒಂದೇ ಕಡೆ ನಿಂತು ಕಡಿಮೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಗಳಿಸಬಹುದಾದ ಕೆಲಸವಿದು. ದಿನಕ್ಕೆ 2000 ಕೊಬರಿ ಸುಲಿಯುವ ಅಸಾಧಾರಣ ನಿಪುಣರನ್ನೂ ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಕಿ ದಿನವಿಡೀ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುವುದರಲ್ಲೇ ಸಮಯ ಕಳೆದು, ಕೊನೆಗೆ ನೋಡಿದರೆ 1000 ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಕಾಯಿ ಸುಲಿದಿರುತ್ತಿದ್ದ! ಆಮೇಲೆ ತಾನೇ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, "ಇದೇನಪ್ಪಾ, ಇದು ಹೆಂಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ನಾನು ಇಷ್ಟೇನಾ ಇವತ್ತು ಮಾಡಿದ್ದು?!" ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ!

ನನಗಂತೂ ಈ ದಸಿ ಹಿಡಿದು ಕೊಬರಿ ಸುಲಿಯುವ ಸಾಹಸ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ. ಅಮ್ಮ ಎಂದಾದರೂ ಅಡುಗೆಗೆ ಕಾಯಿ ಕೇಳಿದಾಗ 'ಕೈಬಾಚಿ' ಬಳಸಿ ದಿನಕ್ಕೆ 2-3 ಕಾಯಿ ಸುಲಿಯುವುದಷ್ಟೇ ನನಗೆ ಬಂದಿರುವ ವಿದ್ಯೆ.

ಕೊಬರಿ ಸುಲಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಒಡೆದು, ಒಣಗಿದ 'ಚಿಪ್ಪು' ಮತ್ತು 'ಮಟ್ಟೆ'ಯನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ಮಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಚಿಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಇದ್ದಿಲು, ಹಗ್ಗ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಂಡಿಯ ಪಯಣ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಬೆಂಬಲ

ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಣಗಿದ ಬಟ್ಟಲಿನಂತಿರುವ 'ಬೋಂಡಾ' (ಗೋಟು ಕೊಬರಿ) ಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೌಲ್ಯವಿದೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಮೂಟೆ ಕಟ್ಟಿ ಮಂಡಿಗೆ (APMC) ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಅಲ್ಲಿನ ದಿನದ ದರದಂತೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಕೊಬರಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಹಣ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ರಸೀದಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಹಿಂದೆಲ್ಲಾ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಕುಸಿದಾಗ, ಸರ್ಕಾರ ಕ್ವಿಂಟಾಲ್‌ಗೆ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ APMC ಮುಂದೆ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಗಟ್ಟಲೆ ಲಾರಿಗಳ ಸಾಲು ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಸರದಿ ತಪ್ಪದಿರಲು ಮೂಟೆಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ಕಾಯಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಬಂದ ನಂತರ ಇಂತಹ ಯಾವುದೇ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗಿಲ್ಲ, ಈಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಹಳ ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

ಕೊನೆಯ ಮಾತು

ನಮಗೆ ಕೃಷಿ ಎಂದರೆ ಬರೀ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಸಾರಿಗೆಹಳ್ಳಿ ಕೆರೆಯ ತಂಪಿನ ಸನ್ನಿಧಿ, 'ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ'ದ ಕೃಪೆ, ವಿದ್ಯುತ್, ಕಳ್ಳರ ಸಮಸ್ಯೆ, 'ದಸಿ' ಹಿಡಿದು ಕೊಬರಿ ಸುಲಿಯುವ ಶ್ರಮ, ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಡುವ ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗಿನ ಮನುಷ್ಯರ ಜೀವಂತ ಬಾಂಧವ್ಯ.