ಹನಿಯಾಗಿ ಉದಿರಿಹೋದ ಮೋಡವನ್ನು
ಆಕಾಶ ಮರಳಿ ಪಡದಂತೇ
ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಆತ್ಮೀಯರನ್ನು
ಮನುಷ್ಯ ಮರುಪಡೆಯುವಂತಿದ್ದರೇ
ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀತು!
ಮರೆತುಹೋದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ಮತ್ತೇ ನದಿ ಹರಿದುಬಂದಂತೇ
ಕಳೆದುಹೋದ ಕಾಲದ ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ
ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಸೇರಿಸುವದಾದರೋ
ಎಷ್ಟು ಛಂದ!
ಈ ದಡ
ಇಷ್ಟಬಿದ್ದೇ ಸೇರಿರುವ ಗಮ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ
ಅಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ
ನಾಚುವಹಾಗೆ
ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುವೆನೋ!
Origina Source: ___LINK_OPEN_ href="http://www.newaavakaaya.com/index.php?option=com_content&view=article&id=591%3Amarokkasaari&catid=40%3Aselayeru-poetry&Itemid=1"___మరొక్కసారి ..
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ (1)